از زير قدمهايشان گرفته خواهند گرديد و اينان جماعت سفيانى ميباشند كه در آخر الزمان خروج مينمايند و به قصد خراب گردانيدن كعبه معظّمه قشون ميفرستند و از آن هشتاد هزار نفر دو نفرشان نجات مىيابند يكى باهل مكّه مژده دهد و ديگرى صورت وى برميگردد و بسفيانى خبر ميدهد .
و بروايت حذيفه كه چنين گويد از رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم شنيدم چون از فتنه آخر الزمان خبر ميداد از آن جمله فرمود سفيانى خروج مىكند و از بيابان خشك لشگرى بدمشق و لشگرى بمدينه فرستد چون به زمين بابل رسند كه ميان زمين مدينه و بغداد است بيشتر از هزار نفر بكشند و صد زن را شكم بدرند و سيصد مرد معروف از بنى عباس را نيز بكشند و رو بكوفه آرند و اطراف آن را خراب كنند پس از آن رو بشام آرند و در اثناى اين بيرق هدايت از كوفه پديد آيد و در عقب آنان روان گردد و بعد از دو روز راه آنها و اكثر آنها را بكشند و از آنان غنيمت گيرند و اسراء را از دست آنان بگيرند و غنائم را از آنها اخذ نمايند و سفيانى بعض ديگر بمدينه فرستد و سه شبانه روز غارت كنند و از آنجا بمكّه روند چون ببيداء رسند حق تعالى جبرئيل را بفرستد تا آنها را هلاك گرداند جبرئيل پا بر زمين زند و يكباره تمامشان به زمين فرو روند و همين است معنى قوله تعالى
( وَ لَوْ تَرى إِذْ فَزِعُوا فَلا فَوْتَ وَ أُخِذُوا مِنْ مَكانٍ قَرِيبٍ )
و از آنها دو نفر نجات يابند يكى بشير و ديگرى نذير بشير باهل مكّه بشارت رساند و نذير سفيانى را بترساند و از هلاك قومش خبر دارش نمايد و هر دو از ( جهينه ) مىباشند و اين روايت را اصحاب ما از ابى جعفر ( ع ) و ابى عبد اللَّه عليه السلام در احاديث ظهور مهدى ( عجّل اللَّه تعالى فرجه ) نقل نمودهاند ( منهج الصادقين )
وَ قالُوا آمَنَّا بِهِ وَ أَنَّى لَهُمُ التَّناوُشُ مِنْ مَكانٍ بَعِيدٍ
وقتى كفّار عذاب را در دنيا يا در آخرت ببينند گويند ما به خدا و قرآن ايمان آورديم و كجا ديگر پشيمانى و ايمان براى آنان نفع بخشد در صورتى كه آنها از قابليت پذيرفته شدن دور گرديدهاند .
ابن عباس گفته آنان آرزوى ميكنند كه به دنيا رجوع نموده و بتوبه و انابه