( ترجمه )
( 34 / 30 - 22 )
( اى محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) ( به اين مشركين ) بگو آنچه را كه به غير خدا گمان ميكنيد كه كارى از دستشان ساخته مىشود آنان مثقال ذرّهاى از آنچه در آسمانها و زمين است مالك نميباشند و در آسمانها و زمين شركتى براى آنها نخواهد بود و از براى خدا از اين بتها معاونت و كمكى در خلقت آسمانها و زمين و چيزى از چيزها نميباشد ( 22 )
و شفاعت كسى نزد خدا نفع نمىبخشد مگر كسى را كه اذن شفاعت بدهد و وقتى خاصان حق تعالى اضطراب جلال و سطوت الهى از دلهايشان بر طرف گردد گويند خدا چه فرمود گويند حق و او خداى بلند مرتبه و بزرگوار است ( 23 )
( اى محمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) بمشركين بگو كيست كه شما را از آسمانها و زمين روزى ميدهد پس بگو خدا است ، و اينكه ما ( موحّدين ) با شما ( مشركين ) كدام يك در هدايتيم يا در گمراهى ظاهر انصاف دهيد تا بفهميد ( 24 )
بگو شما مسئول جرم ما و ما مسئول جرم شما هرگز نخواهيم بود ( 25 )
اى محمد ( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) بگو پروردگار ما بين ما و شما ( در قيامت ) جمع مىكند آن وقت به حق و درستى بين ما داورى خواهد نمود و او گشاينده دانا است ( 26 )
( اى رسول اكرم ص ) بگو به من نشان دهيد كسانى را كه بعنوان شريك به خدا بستهايد نه چنين است كه گمان كردهايد بلكه او خدايى است غالب و مقتدر و درستكار ( 27 )
اى محمد ( ص ) ما تو را نفرستادهايم مگر براى تمام مردم كه آنان را بشارت دهى ( ببهشت ) و بترسانى و تهديد نمانى آنها را از جهنم و لكن بيشتر مردم نميدانند ( 28 )
( و كفّار ) گويند وعده ( قيامت ) چه وقت خواهد بود اگر شما ( پيمبران ) راست گويانيد ( 39 )
به آنان بگو وعدهگاه شما روزى است كه البته خواهد آمد و ساعتى از وقتش تأخير و نه تقديم نخواهد افتاد ( 30 ) .