حوضهاى بزرگ ميساختند و گويند كاسهها بقدرى بزرگ بود كه هزار نفر دور آن نشسته غذا ميخوردند
( وَ قُدُورٍ راسِياتٍ )
و نيز ديگهاى بزرگ كه بر سه پايه قرار گرفته بناء مينمودند و سليمان ( ع ) با اين ديگها و ظرفها لشگريان را طعام ميداد .
( راسيات ) جمع راسية و بمعنى ثابتة مىباشد گويند دوازده هزار طبّاخ در آن ديگها غذا ميپختند و بقشون غذا ميدادند .
اعْمَلُوا آلَ داوُدَ شُكْراً
اى آل داود ( ع ) براى چنين سلطنت بزرگى كه در خلق اوّلين و آخرين كسى بدرجه و پايه آن نرسيده شكر گذارى نمائيد و آن همان سلطنتى بود كه سليمان از خداى تعالى طلب نموده آنجا كه عرض مىكند
( رَبِّ اغْفِرْ لِي وَ هَبْ لِي مُلْكاً لا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ مِنْ بَعْدِي )
اين بود كه مأمور ميگرديدند بشكرگذارى ولىّ نعمت خود .
شكر دو قسم است شكر لسانى و شكر عملى : شكر زبانى عبارت از حمد و ستايش نمودن مبدء متعال است با تذكّر به اينكه هر نعمتى از خوان انعام او پديد گرديده و تفضّلا بهر كس خواسته بدون استحقاق عنايت نموده و شكر عملى چنين خواهد بود كه هر نعمتى را در آن مصرفى كه براى آن عطا شده مصرف نمايند مثل اينكه شكر نعمت سلطنت و رياست اين است كه سلطان با رعيّت بعدل و شفقت و مهربانى رفتار نمايد و به زير دستان ظلم و ستم روا ندارد و حقّ هر مظلومى را از ظالم گرفته و بوى ردّ نمايد و شايد مقصود از ( اعملوا ) يعنى عملتان شكرانه باشد و چون شكر عملى كمتر انجام ميگيرد اين است كه فرموده
( وَ قَلِيلٌ مِنْ عِبادِيَ الشَّكُورُ )
البته كسى كه تمام نعمتهاى الهى را از نعمتهاى ظاهرى و باطنى در آن مصرفى كه رضاى الهى در آن باشد مصرف نمايد كميابست
فَلَمَّا قَضَيْنا عَلَيْهِ الْمَوْتَ ما دَلَّهُمْ عَلى مَوْتِهِ إِلَّا دَابَّةُ الْأَرْضِ تَأْكُلُ مِنْسَأَتَهُ
مفسرين در تفسير آيه با كمى اختلاف چنين گويند حضرت سليمان ( ع ) پنجاه و سه سال عمر كرد سيزده ساله بود كه بتخت سلطنت نشست در سال چهارم سلطنتش شروع ببناى بيت المقدس نمود جنّ و شياطين را مسخّر نموده و به كار واداشت پيش از اتمام