كند لكن چون حياء يكى از فضائل نفسانى است از ساحت قدس پروردگار جهان خارج است اين است كه شما را از اين عمل نهى مينمايد .
وَ إِذا سَأَلْتُمُوهُنَّ مَتاعاً فَسْئَلُوهُنَّ مِنْ وَراءِ حِجابٍ ذلِكُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوبِكُمْ وَ قُلُوبِهِنَّ
شكى نيست كه مرجع ( هنّ ) در سالتموهنّ و قلوبهن هر دو زنهاى پيمبر اكرمند و در شأن نزول آيه گويند وقتى رسول اللَّه ( ص ) اصحاب را ضيافت نموده و طعام ميداد و عايشه رفت و آمد ميكرد و دست مردى بدست عايشه تماس نمود حضرتش بسيار نگران شد آن وقت آيه حجاب فرود آمد .
وَ ما كانَ لَكُمْ أَنْ تُؤْذُوا رَسُولَ اللَّهِ وَ لا أَنْ تَنْكِحُوا أَزْواجَهُ مِنْ بَعْدِهِ أَبَداً
بروايتى پس از آيه حجاب بعضى گفتند پيمبر اكرم ما را نهى فرموده كه با دختر عموهاى خود صحبت ننمائيم مگر از پس پرده وقتى پيمبر وفات نمود من عايشه را ميگيرم از مقاتل نقل ميكنند كه آن شخص طلحة پسر عبيد اللَّه بوده اين بود كه براى قطع اميد مردمان بو الهوس آيه نازل گرديد كه شمايى كه مدعى ايمان ميباشيد نبايد پيمبر خود را ايذاء نمائيد و بايد بدانيد زنهاى پيمبر بمنزله مادرهاى شما ميباشند نه در حيات پيمبر هر گاه آنها را طلاق دهد و نه بعد از فوت آن حضرت براى هيچ احدى حلال نيستند .
إِنَّ ذلِكُمْ كانَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيماً
زيرا عظمت و مقام رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم چه در حيات و چه در ممات نزد خدا خيلى بزرگ است و احترام آن بزرگوار بر هر مؤمنى واجب است و طمع بزنهاى او بر هيچ شخص مؤمنى جايز نخواهد بود .
إِنْ تُبْدُوا شَيْئاً أَوْ تُخْفُوهُ فَإِنَّ اللَّهَ كانَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيماً
گويند بعضى در دل خيال ميكردند كه وقتى پيمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم مرد زنهاى او را ميگيريم و بعضى به زبان ميگفتند اين بود كه آيه خبر ميدهد كه چه به زبان گوئيد يا بدل گذرانيد و به زبان نياوريد خدا از ظاهر و باطن شما آگاهست .