توضيح آيات
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْراً كَثِيراً
سخنان مفسرين در توجيه ذكر كثيرا 1 - از رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم روايت شده كه مقصود از ذكر كثير اين است كه در هيچوقت خدا را فراموش نكنيد . ( مجاهد ) بنا بر اين حديث مقصود از ذكر كثير توجه قلبى است كه مؤمن بايستى هميشه متذكّر و به ياد حق تعالى باشد زيرا كه ذكر لسانى دائمى نميشود .
2 - مقصود از ذكر كثير محبّت قلبى است چنانچه گفتهاند ( من احبّ شيئا اكثر ذكره ) نشان دوستى ذكر و به ياد بودن محبوب است زيرا كه محبّت نگذارد زبان از ذكر دوست و قلب از فكر او خالى ماند .
3 - مراد از ذكر كثير تسبيح و تنزيه حق تعالى از نقايص امكانى و ستايش او است بصفات علياء و اسماء الحسنى .
4 - مقاتل از ائمه عليهم السلام نقل نموده كه مقصود از ذكر كثير مداومت نمودن بر تسبيحات اربع است
( سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا إله الّا اللَّه و اللَّه اكبر ) .
5 - از زراره و حمران چنين نقل كردهاند كه هر كس تسبيح حضرت زهراء عليها السلام را بگويد ذكر بسيار كرده است .
وَ سَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَ أَصِيلًا
و ذات كبريايى احدى را در صبحگاه و شام تنزيه كنيد و مبرّا گردانيد او را از تمام نقايص امكانى ذكر خاص بعد از عام شايد اشاره به نماز صبح و شام باشد و شايد نمازهاى پنجگانه مراد باشد .
هُوَ الَّذِي يُصَلِّي عَلَيْكُمْ وَ مَلائِكَتُهُ لِيُخْرِجَكُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ
مرجع ( هو ) ( اللَّه ) در آيه بالا است و در اين مبارك آيه ذات احديّت خود را بصفت رأفت و رحمت معرّفى مينمايد كه آن خدايى كه بايستى شما دائما به ياد و