[ ترجمه ]
اى كسانى كه ايمان آوردهايد ( بانواع و اقسام ذكر از تحميد و تهليل و تسبيح ) خدا را بسيار ياد كنيد ( 41 )
و او را در صبحگاه و شام ستايش نمائيد ( 42 )
او كسى است كه بر شما رحمت ميفرستد و ملائكه بر شما درود و طلب رحمت مينمايند تا اينكه شما را از ظلمتهاى ( كفر و نفاق و جهل ) بنور ايمان آورند و هميشه خداوند بمؤمنين مهربان خواهد بود ( 43 )
براى آنان است درود ( و رحمت ) خدا روزى كه او را ملاقات نمايند و سلام يعنى سلامتى ( از هر آفتى ) و خدا براى آنها اجر بزرگى آماده كرده است ( 44 )
اى رسول گرامى بدرستى كه ما تو را فرستاديم كه گواهى دهنده و مژده دهنده و تهديد كننده باشى ( 45 )
و خواننده بسوى خدا باذن او و بوده باشى چراغ روشن ( 46 )
اى محمّد ( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) بمؤمنين مژده بده به اينكه از جانب خدا براى آنان فضل بزرگى است ( 47 )
و اطاعت نكن كافرين و منافقين را و دست بدار از آنها و بر خدا توكّل نما و خدا كافى است كه كار تو را كفايت نمايد ( 48 )
اى كسانى كه ايمان آوردهايد وقتى با زنهاى مؤمنه ازدواج نموديد و پس از آن قبل از آنكه با آنان تماس بگيريد آنها را طلاق داديد پس براى شما بر آنها هيچ عدّهاى نيست كه آنها نگاه دارند پس آنها را ( از مال خود ) بهرهمند گردانيد و رهاشان كنيد رهايى نيكو ( 49 )
اى نبىّ گرامى بدرستى كه ما بر تو حلال نموديم زنان تو را آنهايى كه مهرشان را عطاء نمودهاى و آن زنانى را كه در جنگى كه بدست خود نموده و مالك آنان گرديدهاى و نيز دختران عموهايت و دختران عمّههايت و دخترهاى دايىهايت و دخترهاى خالههايت آن زنانى كه با تو ( از مكّه بمدينه ) مهاجرت نمودند و زن مؤمنه كه نفس خود را بنبى بخشيد اگر پيغمبر بخواهد با او ازدواج كند ( حلال است بر تو ) در صورتى كه اين حكم مخصوص به تو است و براى ساير مؤمنين نيست ) يعنى اگر زنى خودش را به پيغمبر ( ص ) بخشيد حلال مىشود و براى ساير مؤمنين حلال نيست ) بدرستى كه ما دانستهايم آنچه را كه واجب كردهايم بر امّت تو از شرائط عقد در باره زنان ايشان و در باره ملك يمين آنها يعنى كنيزان آنها و ما حلال كرديم زنان را بر تو بمجرّد بخشيدن خودشان را به تو بدون مهر و عقد تا نباشد بر تو تنگى و حرجى و هست خدا آمرزنده و مهربان ( 50 )