مىشود و در آنچه گفته شد براى اهل بصيرت كافى خواهد بود و تمام جماعت شيعه نظر به همين روايات آيه را مخصوص بآل عبا دانستهاند بدليل اينكه لفظ ( انّما ) محقّق آن چيزى است كه بعد از آن است و غير آن را نفى مينمايد مثل اينكه كسى گويد ( انّما لك درهم و انّما فى الدار زيد ) اين دو جمله چنين معنى ميدهد كه از تو نزد من نيست مگر درهمى و در خانه كسى نيست مگر زيد .
و وقتى اين معنى را فهميدى مىگوييم يا مقصود از اراده اراده محضه است يا ارادهاى است كه تعلق بتطهير و پاك گرديدن از پليديها گرفته و نميشود گفت مقصود از اراده اراده محضه باشد زيرا كه حق تعالى از هر مكلفى اين را خواسته مختص باهل بيت نيست .
و ديگر بدون شك و شبهه اين طور بيان براى اهل بيت مقتضى مدح و تعظيم است و در مطلق اراده مدح منتفى است پس مراد وجه دوم است و به اين طور كه بيان گرديد معصوم بودن آل عباء و طاهر بودن آنها از تمام افعال قبيح ثابت ميگردد و از بديهيات و ضروريات است كه غير از اين پنج نفر آل عبا كسى معصوم نبوده پس اين آيه مختص به آنها ميگردد نه غير آنها و پس از اين بيان گفته اينكه صاحب كشاف گفته است كه آيه دليل بر اين است كه زنهاى نبىّ صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم از اهل بيت او ميباشند . و بيضاوى گفته تخصيص دادن شيعه اهل بيت را بفاطمه و على و حسن و حسين ضعيف است كلام آنها ضعيف است و اگر گفته شود اول آيه و آخر آن در باره ازواج است پس مراد باهل بيت زنهاى پيمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ميباشند در پاسخ گوئيم در عرف و عادت بين فصحاء شايع و متداول است كه در اثناى كلام خطاب به غير ميكنند و بعد باز بكلام اول برميگردند و قرآن از اين طور بيان پر است و نيز كلام و اشعار عرب به اين مضمون بسيار واقع شده و اين طور بيان مثبت مدعاء نخواهد شد . ( بيان شيخ طبرسى بپايان رسيد )
وَ اذْكُرْنَ ما يُتْلى فِي بُيُوتِكُنَّ مِنْ آياتِ اللَّهِ وَ الْحِكْمَةِ
چنانچه گفته شد در اين آيات چند حكم راجع بزنهاى نبىّ ( ص ) تأسيس فرموده :