توضيح آيات
وَ إِذْ أَخَذْنا مِنَ النَّبِيِّينَ مِيثاقَهُمْ
رسول خود را تذكّر ميدهد به آن عهد و معاهدهاى كه در عالم قضاء و قدر در اول پيدايش خلقت با سفراء و رسولان خود نموده كه احكام رسالت را به خوبى بمردم برسانند و در انجام وظيفه سستى ننمايند و مردم را به راه حق و حقيقت رهبرى گردانند و اين آيه نظير آن عهدى است كه از بنى آدم گرفته آنجا كه فرموده
( أَ لَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يا بَنِي آدَمَ أَنْ لا تَعْبُدُوا الشَّيْطانَ )
و آنجا كه خطاب ببشر نموده
( أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ قالُوا بَلى )
وَ مِنْكَ وَ مِنْ نُوحٍ وَ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى وَ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ
پنج نفر از پيمبران اولوا العزم را در اين آيه مخصوص بذكر گردانيده و اول آنها ( نبىّ خاتم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) را تذكّر داده اشاره بعلوّ شأن و برترى آن بزرگوار از تمام پيمبران اولوا العزم خواهد بود كه اگرچه در عالم طبيعت آخرى آنان واقع گرديده لكن در عالم ( ما فوق الطبيعة ) و در شرافت اول همه و مقدّم بر تمام پيمبران محسوب گرديده .
وَ أَخَذْنا مِنْهُمْ مِيثاقاً غَلِيظاً ، لِيَسْئَلَ الصَّادِقِينَ عَنْ صِدْقِهِمْ
و اينكه عهد و ميثاق را مؤكّد گردانيده شايد براى اين باشد كه كفّار و منافقين كه منتظر اينند كه بدسيسه و خدعه مىتوانند رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در عقيده با خود همراه گردانند و يا حضرتش دست از رسالت بردارد و آنان را به حال خود بگذارد قطع طمع نمايند و بدانند ممكن نيست كه او دست از رسالت بردارد زيرا كه خداوند از او عهد و ميثاق محكم گرفته كه در انجام وظيفه پافشارى نمايد كه اگر فرضا به قيمت جانش تمام شود هرگز دست از تبليغ برنخواهد داشت زيرا كه در ديوان جزاء مورد سؤال واقع خواهد گرديد .
وَ أَعَدَّ لِلْكافِرِينَ عَذاباً أَلِيماً
در مقام انذار و تهديد برآمده كه كسى كه حقّ را بپوشاند و مخالفت عهد و ميثاق