[ ترجمه ]
( اى محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ياد كن ) وقتى را كه ( در اجراء كلمه توحيد ) از پيمبران و از تو و نوح و ابراهيم و موسى و عيسى عهد و ميثاق گرفتيم و پيمان را سخت و محكم گردانيديم ( 7 )
تا آنكه ( خداوند ) در قيامت از صادقين از صدق و راستى و وفاء بعهد ( و انجام دادن وظيفه ) آنها سؤال كند و براى كافرين عذاب سخت آماده شده ( 8 )
اى كسانى كه ايمان آوردهايد متذكّر گرديد نعمت خدا را بر شما وقتى كه لشگرهاى ( كفّار ) بر شما وارد گرديدند پس ما بر آنها بادى و لشگرهايى فرستاديم كه شما آنها را نمىبينيد و خداوند به آنچه عمل ميكنيد بينا است ( 9 )
ياد كنيد وقتى را كه از بالاى شما ( از اعلاى وادى ) و از پائينتر آمدند كه چشمها خيره گرديد و قلبها ( از ترس دشمن ) بحنجرهها رسيد و به خدا گمان بد برديد ( 10 )
آنجا بود كه مؤمنين در معرض آزمايش درآمدند و بدن آنان به سختى بلرزش درآمد ( 11 )
( اى محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) ياد كن وقتى را كه منافقين و آنهايى كه در قلب آنها مرض بود گفتند آنچه را كه خدا و رسولش بما وعده دادهاند نيست مگر مكر و فريب ( 12 )
و ياد كن وقتى را كه جماعتى از منافقين گفتند اى اهل مدينه ديگر در لشگرگاه ( محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) جاى شما نيست برگرديد و جماعتى از آنان در برگشتن از پيمبر ( ص ) رخصت مىطلبيدند و ميگفتند در خانههاى ما خلل و خرابى است در صورتى كه در خانههاى آنها خلل نبود و آنان قصدى نداشتند مگر فرار ( 13 )
و اگر از اطراف مدينه كفّار بر آنها وارد گردند و پس از آنها طلب فتنه نمايند ( يعنى آنان را مشرك ) گردانند آنها نيز اجابت نمايند و مشرك گردند و آنان تلبّث و درنگ به آن فتنه ننمايند مگر اندكى ( 14 )
و حقيقة آنان كسانى بودند كه قبلا با خدا عهد بسته بودند كه پشت بجنگ نكنند و محقّقا آنها از عهد خدا سؤال گرديده خواهند شد ( 15 )
( اى محمّد ص ) ( بمنافقين ) بگو اگر از مرگ يا كشته شدن فرار ميكنيد آن گريختن براى شما سودى نخواهد داشت و از دنيا بهره نميبريد مگر اندكى ( 16 ) .