بسيار است از ملائكههاى رحمت و غضب . ( قتاده و كلبى ) پس بنا بر اين مقصود از ملك الموت جنس است نه فرد و دليل بر آن اين است كه يك جا فرموده
( تَوَفَّتْهُ رُسُلُنا )
جاى ديگر
( تَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ )
. امّا آنجا كه نسبت به خودش ميدهد كه
( اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِها )
براى اين است كه خداى تعالى خالق موت و حيات است و غير خدا كسى قدرت بر آن ندارد ( پايان )
وَ لَوْ تَرى إِذِ الْمُجْرِمُونَ ناكِسُوا رُؤُسِهِمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ
الخ اين آيه در مقام بيان حال منكرين معاد و گنهكاران برآمده كه اگر تو بنگرى آنان را خواهى ديد كه آنها نزد پروردگارشان بچه حال ذلّت و خجلت و پشيمانى خواهند بود كه سر به زير انداخته و در مقام عذر خواهى و اظهار گناهان خود گويند پروردگارا ديديم ما آنچه را بما وعده داده بودى و شنيديم گفتار پيمبران تو را و آنچه را كه بما وعده و وعيد نمودند و تبليغ آنها را نپذيرفتيم ما را به دنيا برگردان تا عمل صالح نمائيم زيرا كه ديگر ما از جمله مردمان يقين دارندگان هستيم .