سوره سجده در مكّه فرود آمده الّا سه آيه از آن كه در مدينه نازل شده و آن سه آيه از اوّل
( أَ فَمَنْ كانَ مُؤْمِناً )
مىباشد تا سه آيه ، و برأى كوفيان آيات آن سى عدد است و برأى بصريان بيست و نه عدد است ، و سيصد و هشتاد كلمه ، و هزار و پانصد و سيزده ( 1513 ) حرف است .
[ ترجمه ]
بنام ايزد هستى بخش صاحب رحمت عامّ و خواصّ
شكّى نيست كه قرآن فرو فرستاده شده از جانب پروردگار جهانيان است ( 2 )
آيا ( اهل مكّه ) گويند ( محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) قرآن را بهم بافته ( اينطور نيست كه گمان كردهاند ) بلكه قرآن حقّ است و از طرف پروردگار تو فرود آمده تا اينكه بترسانى و تهديد نمايى جماعتى را كه براى آنها پيش از تو تهديد كننده ( رسولى ) نيامده شايد آنان هدايت يابند ( 3 )
خدا آن كسى است كه آسمانها و زمين و آنچه بين آنها است در شش روز آفريده پس بر عرش مستولى گرديده غير از خدا براى شما نه دوستى خواهد بود و نه شفاعت كنندهاى آيا چرا شما متذكّر نميگرديد ( 4 )
( خدا است ) كه تدبير امور مينمايد از آسمان بسوى زمين پس از آن بالا ميرود بسوى او در روزى كه اندازه آن هزار سال است از آنچه شما ميشماريد ( 5 )
اين است آن خدايى كه دانا است به پنهان و آشكار كه غالب و مهربان است ( 6 )
آن كسى كه نكو آفريد هر چه را كه خلقت كرد و آغاز خلقت انسان را از گل نمود ( 7 )
پس از آن قرار داد نسل انسان را از آب سست ( يعنى منى ) ( 8 )
پس از آن بين اجزاء او تعادل و تسويه قرار داد و از روح خود در نسل انسان نفخهاى دميد و براى شما افراد بشر گوش و چشم و دل قرار داد كمند كسانى كه شكر ميكنند ( 9 )
و گفتند كفّار آيا ما وقتى در زمين گم شديم ( و ديگر اثرى براى ما باقى نمانده ) خلقت تازهاى پيدا ميكنيم بلكه آنان بملاقات پروردگارشان كافرانند ( 10 )
( اى محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) بگو جان شما را ميگيرد آن فرشته مرگ آن ملكى كه موكّل شما گرديده پس از آن بسوى پروردگارتان برگرديده ميشويد ( 11 )
اى محمّد ( ص ) اگر تو ببينى آن وقتى را كه گنه كاران در قيامت نزد پروردگارشان از خجالت سر به زير انداختهاند ( و گويند ) پروردگار ما ديديم و شنيديم پس ما را برگردان به دنيا كه عمل نيكو نمائيم بحقيقت كه ما يقين دارندگانيم ( 12 )