كه در آن روز يعنى روز قيامت شما را از عذاب نگاه ميدارد تقوى و خوددارى از مخالفت امر پروردگار است .
إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَلا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا وَ لا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ
خداى كريم از راه لطف و كرم به انسان تذكّر ميدهد كه بدانيد محقّقا وعده خدا بر وقوع قيامت و دار ثواب و جزاء حقّ و واقع است نبايد حيات چهار روزه دنيا و مال و جاه و باقى عناوين اين عاريت سرا شما را بفريبد و مغرور گرداند و ديو سركش بالقاء شيطانى شما را وسوسه نمايد و به آمال و آرزوهاى دور و دراز شما را سرگرم و اميدوار گرداند كه خدا كريم است هر چه ميخواهى بكن و بعد توبه كن بخشيده ميشوى ، اينها غرور شيطانى است اولا از كجا توان مطمئن گرديد كه حيات باقى ماند براى توبه و ثانيا از كجا معلوم شده كه آدم گنهكار موفّق بتوبه ميگردد و ثالثا از كجا توان فهميد كه توبه او قبول است توبه شرائطى دارد كه اصل توبه ندم است يعنى پشيمانى و تصميم بر ترك ، آدم جسور مصرّ بر گناه غالبا از عمل بد خود پشيمان نميشود مگر وقتى كه آثار اعمال بد خود را بنگرد كه در آن وقت ديگر توبه سودى براى وى نخواهد داشت بصريح آيه قرآن .
إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَ يُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَ يَعْلَمُ ما فِي الْأَرْحامِ وَ ما تَدْرِي نَفْسٌ ما ذا تَكْسِبُ غَداً وَ ما تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ
در اين آيه خداوند پنج قسم از علوم را اختصاص به خود داده :
اوّل - ساعت وقوع قيامت در بسيارى از آيات است كه از حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم سؤال ميكردند از وقوع قيامت كه كى خواهد بود حضرتش علم به آن را محوّل باراده حق تعالى مينمود كه فقط علم او نزد خدا است .
دوّم - ساعت نزول باران كه آن هم علمش نزد خدا است ، اهل هيئت و منجّمين اگر از روى قانون حسابى كه دارند حدس بزنند اگر حدسشان درست باشد راجع بمقدّمات باران است نه اصل ريزش باران و اندازه آن ، علم بساعت فرود باران و قطرات آن نزد خدا است .