ذلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ وَ أَنَّ ما يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ الْباطِلُ
ببشر تذكر ميدهد كه ولوج شب در روز و روز در شب و تسخير شمس و قمر و حركت دورى تمام موجودات دليل ظاهر و بارزى خواهد بود بر حقانيّت حق تعالى كه او است حق و حقيقت و آنچه غير او است همه باطل و عاطل خواهند بود نه از خود وجود دارند نه بقاء نه ثبات دارند و نه سكونت دارند بلكه بدست قدرت قادر ازلى على الدوام در كون فسادند وجودشان محفوف بعدم و بقائشان عين زوالشان و هستيشان عين عدمشان خواهد بود .
وَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ
حقا و حقيقتا او است خداى بزرگ مرتبه كه صاحب علو و عظمت و بزرگوارى است او عالى و غير او همه دانى او عزيز و غير او همه ذليل و او غنى و بى نياز و غير او همه فقير و نيازمند به او ، او ثابت و غير او همه باطل خواهند بود .
أَ لَمْ تَرَ أَنَّ الْفُلْكَ تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِنِعْمَتِ اللَّهِ
خطاب برسولش مينمايد و ببعض نعمتهاى خود كه براى بشر مبذول گردانيده اشاره مينمايد كه از جمله آنها كشتى است كه در آب روان مىگردد و بقدرت و حسن تدبير ازلى كشتى با چندين هزار بار و چندين نفر از مردم مخصوصا كشتيهايى كه در اين زمانها ترتيب ميدهند با اين ثقالت و سنگينى بر روى آب جريان دارد .
لِيُرِيَكُمْ مِنْ آياتِهِ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ
به لام تعليل در مقام بيان علّت و سبب چنين نعمتى برآمده كه كشتى را در آب جريان داديم براى اينكه بشما افراد بشر بنمايانيم بعضى از نشانههاى قدرت و اقتدار خود را و نظر كنيد بسعه دريا و موجودات بسيارى كه در آن است مثل ماهى و حيوانات دريايى كه همه آنها در آب زندگانى مينمايند و نشو و نماء نموده و به زبان حال از مبدء خود روزى ميطلبند و همه را از خوان نعمت خود روزى ميدهد و امرار حيات مينمايند ( صبّار و شكور ) هر دو صيغه مبالغهاند و اشاره به اينكه هر كسى چنين روح و قلب مصفّايى در وى نيست كه موجودات را آيات خدا ببيند و به نظر عبرت در آنها