توضيح آيات
الم
سخنان مفسرين در توجيه ( الم )
1 - الف اشاره به ( انّا ) و لام به ( لى ) و ميم به ( من ) ( انا اللَّه ) يعنى منم خداى يكتا و جز من كى است إله عالم .
2 - ( انا اللَّه اعلم ) من بر همه چيزها عالمترم و نيز توجيهات ديگرى از مفسرين نقل شده لكن چنانچه قبلا گفته شد چون حروف مقطّعات در اول بعضى از سور از متشابهات قرآن بشمار ميرود و علم او نزد حق تعالى است سكوت در آن اولى است
تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ الْحَكِيمِ
( تلك ) از اسماء اشاره است و اشاره بآيات قرآن است كه اين قرآن كتابى است مشتمل بر حكمت ، حكيم صفت قرآن است يعنى تمام قوانين و دستورات آن مطابق عقل سليم و منطق واقع گرديده و از طرف حكيم على الاطلاق فرود آمده .
هُدىً وَ رَحْمَةً لِلْمُحْسِنِينَ
( هدى ) مصدر و حال است براى آيات ، هدايت و رحمت دو صفت ديگرى است از اوصاف قرآن يعنى در حالى كه آيات قرآن هدايت و رهنما و رحمت است براى نيكوكاران .
الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ بِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ
نيكوكاران را به صفت از اوصاف حميده معرّفى فرموده :
1 - نيكوكاران كسانى خواهند بود كه نماز را بپاى ميدارند و در امر نماز مداومت و استقامت دارند .
2 - نيكوكاران كسانى ميباشند كه زكات مال خود را به فقراء و مستمندان ميدهند .
3 - نيكوكاران كسانى هستند كه بمعاد و عالم آخرت يقين دارند ( واو ) در ( و هم ) حاليّه است و مرجع ( هم ) محسنين ميباشند اشاره به اينكه اين دو عمل كه صلاة و زكات باشد در صورتى انسان را در تعداد نيكوكاران بشمار ميآورد كه از روى ايمان و يقين بمعاد واقع گرديده باشد .