جمله آيات الهى اين است كه بادهاى مژده دهند ، را ميفرستد تا اينكه از رحمت خود بشما بچشاند و تا اينكه كشتيها بامر او روان گردند و تا اينكه فضل او را بجوئيد و شايد شما مردم شكر گذار باشيد ( 46 )
( اى رسول اكرم ) حقيقة ما پيش از تو بسوى گروه آنها پيمبرانى فرستاديم و رسولان با معجزه بسيار آمدند پس ما از آن كسانى كه گناهكار بودند انتقام كشيديم و بر ما محقّق گرديد كه مؤمنين را يارى نمائيم ( 47 )
خدا آن كسى است كه بادها را ميفرستد و آن بادها ابرها را بر مىانگيزانند و آنها را در آسمان پهن ميگردانند آن طورى كه بخواهد و آن ابرها را پاره پاره ميگرداند پس تو مىبينى كه از خلال ابر باران ريزش مىكند و وقتى باران را برساند بهر كس از بندگان خود كه بخواهد آن گاه آنان شادمان ميگردند ( 48 )
و بدرستى كه آنها پيش از ظاهر شدن ابرها و ريزش باران نااميد بودند ( 49 ) .
توضيح آيات
ظَهَرَ الْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِما كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ
ذات متعال علّت و سبب هر فسادى و هر بلاء و آفتى را كه در زمين از برّ و بحر مثل قحطى و امراض مسريّه و وباء و طاعون و جنگ و نزاع و خون ريزى و خشك سالى و فساد غلّه و زياد شدن ميكروبهاى مفسده در بدن يا در خارج و زمين لرزه و آفاتى كه در درياها از قبيل طوفان و غرق شدن كشتيها و غير اينها از آفات و بليّاتى كه هميشه نوع بشر مبتلا بآنند تمام اين بليّات را مستند ميگرداند به عمل خود انسان
لِيُذِيقَهُمْ بَعْضَ الَّذِي عَمِلُوا
و چون علّت و سبب فساد عالم خود بشر است غايت و نتيجه آن نيز عايد خود بشر ميگردد كه اين بليّاتى كه به انسان اصابت مينمايد آن پاداش عمل خود آنها است و براى اينست كه اثر و نتيجه بعض اعمال ركيك خود را بچشند و بفهمند كه آثار اعمال بد مخصوصا ظلم و تعدّى نسبت ببندگان خدا گرفتار شدن بليّات دنيوى خواهد بود چه جاى عذاب اخروى .