لكن بنا بر معنى دوم كه ضمير جمع در ( يتفرقون ) مجرمين باشند پس از آنكه بيان حال كافرين را نمود اين آيه را رديف آن آيه قرار داده و در مقام فضيلت مؤمنين و خذلان كافرين برآمده و در منهج چنين گويد در قيامت مؤمن و كافر از هم جدا ميگردند مؤمنين را باعلا عليّين برند و كافرين را باسفل السّافلين بعضى در مرتبه قرب و بملاقات پروردگارشان فائز گردند و پارهاى در درك مفارقت واقع شوند و طايفهاى بر سرير محبت و جماعتى در حصير محنت يكى را از انواع ثواب و ديگرى را از اصناف عذاب جمعى از دولت نازان و برخى از آتش فراق سوزان و گدازان خواهند بود ( پايان ) و مؤمنين متّصف به اين اوصاف كسانى ميباشند كه ايمانشان با اعمال صالح نيكو توأم گرديده كه آنان در مرغزار بهشتى و بوستانهايى كه مشتمل بر انواع و اقسام گلها و رياحين و چشمههاى روان باشد مسرور و شادمان خواهند بود ( حبر ) بمعنى سرورى است كه اثر آن در صورت نمايان گردد )
سخنان مفسرين در نحوه سرور اهل بهشت
بقولى آنان گرامى باشند بكرم لم يزلى الهى ، بقول ديگر متنعّمند بنعمت ازلى ، بقول ديگر آنها زينت يافته شدهاند بانواع و اقسام زينتهاى بهشتى از عين المعالى نقل شده كه خوشى اهل بهشت از طريق استماع است و براى آنان هيچ لذتى مثل سماع نباشد كه آن از بالاترين نعمتهاى اهل بهشت بشمار آيد و بروايتى دختران بهشتى تغنّى ميكنند با صوتى كه احدى مثل آن را نشنيده و اين نعمتهاى بهشتيان است .
از كشاف نقل ميكنند كه چنين گفته وقتى پيمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بيان نعمتهاى بهشتى را ميفرمود از آخر مجلس يك نفر اعرابى برخواست و گفت يا رسول اللَّه ( ص ) در بهشت سماع ( يعنى غناء و تغنّى هست ) حضرت فرمود در بهشت جويى است كه در كنار آن حوريان بكر نشستهاند و آنان سفيد اندام و فراخ چشمان با حدقه سياه به آوازهايى غناء ميكنند كه هيچ كس مثل آن را نشنيده و اين از بهترين نعمت بهشتىها بشمار ميرود