2 - ( ابلاس ) بمعنى يأس و نااميدى است گنهكاران در قيامت ساكت و متحير و نااميد ميگردند .
3 - بقولى مبلس كسى را گويند كه به روى بلا فرود آمده . ( ابن زيد ) 4 - ( مبلس ) كسى است كه منقطع الحجة باشد يعنى در دادگاه الهى نتواند خود را تبرئه نمايد و عذر آورد . ( فراء ) و بقرينه آيه بعد مقصود از ( مجرمون ) مشركين ميباشند زيرا كه در آيه بعد فرموده
وَ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ مِنْ شُرَكائِهِمْ شُفَعاءُ وَ كانُوا بِشُرَكائِهِمْ كافِرِينَ
خلاصه آيه خبر ميدهد مشركين اميدوار بودند بتهايشان يا آنچه را كه غير از خداى واحد احد پرستش مينمودند شفيع آنان گردند و آنان را از عذاب نجات دهند در آن روز رستاخيز ميفهمند كه بيراهه رفتهاند و كارى از دست آنان بر نمىآيد آن وقت متحير و نااميد ميگردند و از معبودان خود بيزارى ميجويند .
وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يَوْمَئِذٍ يَتَفَرَّقُونَ
اكثر مفسرين فاعل در ( يتفرقون ) كه صيغه جمع است تمام افراد بشر گرفتهاند نه مشركين تنها نظر به آيه بعد
( فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا
وَ أَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا )
كه تصريح مىكند بتفرقه مردم .
لكن چون بايد مرجع مقدم بر ضمير باشد اين است كه ممكن است گفته شود مرجع ضمير فاعل در ( يتفرقون ) كه صيغه جمع است همان مشركين در آيه بالا باشد يعنى روز قيامت كه مجرمين برخيزند متفرق شوند پس از آنكه امروز مجتمعند .
و چون از شفعاء خود نااميد گرديدند متفرق و پراكنده ميگردند و هر يك در دركهاى از آتش جهنم واقع خواهند گرديد .
فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَهُمْ فِي رَوْضَةٍ يُحْبَرُونَ
بنا بر اينكه مقصود از ضمير ( يتفرقون ) در آيه بالا تمام افراد بشر باشند در اين آيه مردم را دو قسمت نموده بعضى مؤمنين ميباشند و بعضى مشركين و كافرين .