ميگردد گويند وقتى اين آيه فرود آمد حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم سجده نمود و تمام موجودات از جن و انس سجده نمودند .
و بايد دانست كه اصل سجده بمعنى اظهار ذلت و انكسار است و عبادت نيز بمعنى انقياد و اطاعت است .
و نيز سجده دو قسم است يكى سجدهاى كه به ظاهر بدن اظهار مىشود و آن همان سجدهايست كه در نمازها معمول است و ديگر سجده باطنى و دائمى و آن براى كسى ميسر ميگردد كه عظمت و بزرگى و كبريايى حق تعالى بر قلبش استيلاء نموده و روحش بمقام قرب رسيده كه چنين كسى هميشه در ظاهر و باطن سرا و علنا خاضع و خاشع و قلبش از عظمت الهى لرزان است .
و وقتى ممكن است انسان بچنين مقامى برسد كه ( لا مؤثر فى الوجود الا اللَّه ) را نصب العين خود نموده و چشم از اسباب برداشته و بمسبّب الاسباب دوخته باشد و فى الحقيقه چنين كسى از مصداق حقيقى سجده كنندهگان و عبادت كنندهگان محسوب مىگردد .
تفسير مخزن العرفان در علوم قرآن ( فارسى ) — صفحة 415
مساهمون: سيده نصرتبيگم امين ( بانوى اصفهان )
ص٤١٥