حق تعالى معذبند و لو آنكه ملتفت نباشند
( وَ إِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيطَةٌ بِالْكافِرِينَ
) منتهى حيات دنيوى مانع از ظهور و بروز آن است .
لَيْسَ لَها مِنْ دُونِ اللَّهِ كاشِفَةٌ
قيامت نزديك بلكه واقع است و چون شدائد قيامت خلق را فرا گيرد غير از خدا احدى قادر بر طرف كردن آن سختى و شدتى كه در آن روز بر خلق واقع گرديده نخواهند بود .
أَ فَمِنْ هذَا الْحَدِيثِ تَعْجَبُونَ وَ تَضْحَكُونَ وَ لا تَبْكُونَ
از حضرت صادق عليه السّلام چنين روايت ميكنند كه فرموده مقصود از حديث اخبار گذشتگان است .
( همزه ا فمن ) همزه استفهامى در مقام انكار آرند كه شما كفار آيا از اين حكايت پيشينيان و عذاب و بلياتى كه به آنها وارد گرديده تعجب نمىكنيد و نيز از خبر نزديك شدن قيامت خنده مسخره آميز ميكنيد و استهزاء مينمائيد در صورتى كه بايستى از خوف و حزن گريه كنيد .
( وَ أَنْتُمْ سامِدُونَ )
سامدون مأخوذ از سمود است و در لغت بمعنى لهو و لعب آمده و بعضى گفتهاند مأخوذ ( از سمد البعير است ) يعنى شما كفار گردن كشيدهگانيد و كفار متكبر را تشبيه بشتر نموده زيرا كه شتر در موقع سير و حركت گردن خود را ميكشاند و شما كفار نيز گردن كشى ميكنيد و كلام خدا را بازيچه ميشماريد
فَاسْجُدُوا لِلَّهِ وَ اعْبُدُوا
به تمام افراد بشر امر مينمايد كه بايستى خدا و آفريننده و مربى وجود خود را سجده كنيد و او را عبادت و پرستش نمائيد زيرا كه فقط او سزاوار پرستش و بندهگى و عبوديت است نه بتها كه ساخته شده دست بشرند و نه ستاره و خورشيد و نه هواى نفس خودتان كه هيچ كدام و هيچ چيز شايستگى معبوديت و پرستش ندارد مگر خالق واحد يكتا و چون
( فَاسْجُدُوا لِلَّهِ وَ اعْبُدُوا )
هر دو امر است و امر دلالت بر وجوب دارد اين است كه باتفاق تمام فقهاء مسلمين پس از خواندن اين آيه سجده واجب