ترجمه
( 54 / 21 - 1 ) سوره قمر در مكه فرود آمده و پنجاه و پنج آيه و سيصد و چهل و دو كلمه و هزار و چهار صد و بيست حرف است
بنام ايزد هستى بخش صاحب رحمت عام و خاص
قيامت نزديك شد و ماه شكافته گرديد ( 1 )
و چون ( كفار ) آيت ( و نشانه قدرتى ) به بينند اعراض كرده ( و رو برميگردانند ) و گويند اين سحر و جادويى است مستمر ( 2 ) ( كه كار محمد صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم هميشه سحر بوده )
و تكذيب كردند و پيرو هواى نفسانى خود گرديدند ( در صورتى كه ) هر امرى بجاى خود مستقر و پاينده خواهد بود ( 3 )
بحقيقت بر آنان آمده خبرهايى كه در آن منع و جلوگيرى از مناهى و سركشىها بود ( 4 )
( در اين اخبار ) حكمتى است در منتهى درجه كمال ( و با اين كمال حكمت تهديد ) كافرين را سود ندهد ( يعنى تهديد و ترسانيدن پيمبران در كفار اثرى نخواهد بخشيد ) ( 5 )
اى محمد صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم از آنها رو بگردان تا روزى كه ميخواند خوانندهاى آنان را بسوى چيزى كه ناخوش دارند ( 6 )
در حالى كه از هول و ترس چشمهاى آنان بگودى فرو رفته و از قبرها بيرون آيند گويا آنان ملخهايى ميباشند پراكنده
و در حالى كه بسوى داعى حق شتاب كنندگانند كافرين گويند اين روز سخت و دشوارى است ( 8 )
قبل از آنان نيز ملت نوح بنده ما را تكذيب كردند و گفتند ديوانه است و نوح آزرده خاطر گرديد ( 9 )
پس پروردگار خود را به اين كلمات خواند ( ربّ انى مغلوب فانتصر ) ( 10 ) من مغلوبم و مرا يارى كن
( پس مستجاب كرديم دعاء نوح « ع » را ) و آب آسمان و زمين بهم متصل گرديد و درهاى آسمان را گشوديم به آب ريزنده ( 11 )
و چشمههاى زمين را جريان داديم ( پس آب آسمان و زمين بهم متصل گرديد بر طبق آنچه اندازهگيرى شده ( 12 )
و نوح را يا گروندگان به او برگشتى كه محفوف بتختهها يا مشتمل بر