آوردند ( 22 ) و فرزندانى از آنهايى كه در ايمان پيروى آنان گرديدند به آنها ملحق ميگردانيم و از كار نيكوى آنان چيزى كم نكنيم ( 23 ) هر مردى در گرو و رهين اعمال خود خواهد بود ( 24 )
و بر نعمت پرهيز كاران بميوه و گوشت از آنچه ميخواهند و طالب آنند بيافزائيم ( 25 )
( اهل بهشت ) از يكديگر بربايند جام ( شرابى را ) كه نه عمل لغوى در آن آيد و نه گناهى ( 25 )
و پسرانى بر آنان دور بزنند كه گويا آنها مرواريد پوشيدهاى ميباشند
بعضى ( از اهل بهشت ) بر بعض ديگر رو آرند و از ( عمل ) هم مىپرسند ( 26 )
آنان گفتند ما پيش از اين در اهل خودمان ( از عذاب ) ترسناك بوديم ( 27 )
پس خدا بر ما منت گذاشت و ما را از آتش سوزان باز داشت ( 28 )
و بدرستى پيش از اين چنين بوديم كه ميخوانديم او را زيرا كه او است ( خداى نيكو كار مهربان ) ( 29 )
توضيح آيات
وَ الطُّورِ
( طور ) در لغت بمعنى كوه است و الف و لام عهد شايد اشاره بكوه معين باشد و اكثر مفسرين گويند آن طور سينا است كه در ارض مقدس حضرت موسى « ع » با خدا تكلم مينمود و براى شرافت آن است كه خدا به آن قسم ياد نموده .
و بعضى گفتهاند الف و لام ( الطور ) الف و لام جنس است و مقصود مطلق كوهها است كه استحكام زمين به آنها است و منابع نباتات خواهد بود .
و از ابن عباس نقل ميكنند كه گفته آن كوهى است كه منبع نباتات باشد .
ديگرى گفته مراد دو كوه است يكى را تينا گويند نظر به اينكه در آن انجير بسيار است و ديگرى را كوه زينا نامند براى آنكه در آن زيتون زياد است .