ما أُرِيدُ مِنْهُمْ مِنْ رِزْقٍ وَ ما أُرِيدُ أَنْ يُطْعِمُونِ إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ
شايد آيه براى جلوگيرى از اين است كه گمان نشود كه خداى تعالى محتاج بعبادت و عمل آنان مىباشد كه از عبادت آنها استكمال يابد نه رزقى از مخلوقات ميخواهد و نه طعامى از آنان ميطلبد بلكه او است آفريننده بىنياز و همه نيازمند به او و از او دوام هستى و روزى ميطلبند زيرا كه او است رزاق مطلق و همه موجودات از خوان نعمت او متنعم و كامياب گرديده و امرار حيات مينمايند و شديد القوة و قادر مطلق و غالب و قاهر بر تمام موجودات است و عظمت و كبريايى او است كه همه محتاج به او و او مستكمل بذات بيزوال خود خواهد بود نه در اصل وجود محتاج به كسى و نه در استكمال نيازمند به غير است .
فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا ذَنُوباً مِثْلَ ذَنُوبِ أَصْحابِهِمْ فَلا يَسْتَعْجِلُونِ فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ يَوْمِهِمُ الَّذِي يُوعَدُونَ
( ذنوب ) در لغت بمعنى دلو بزرگ است كه با آن تقسيم آب مينمايند مثل اينكه گويند ( و لهم ذنوب و لنا ذنوب و لكم ذنوب ) و در اينجا استعارتا تشبيه نموده عمل كفار را بدلو آب و اشاره به اينكه همين - طورى كه براى پيشينيان مثل قوم عاد و ثمود عذاب فرود آمد براى اينان نيز قسمتى وافر از عذاب مهيا گرديده
( فَلا يَسْتَعْجِلُونِ )
جواب كفار است كه از روى سخريه ميگفتند اين وعده عذاب كى خواهد رسيد كه در پاسخ آنان بايد گفته شود موقع عذاب شما هم خواهد رسيد نبايد عجله كنيد - و واى براى آنهايى كه كافر شدند و در آن روز قيامت كه وعدهگاه آنها است كه بچه شدت و عذابى گرفتار خواهند گرديد