جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ وَ الَّذِينَ كَفَرُوا يَتَمَتَّعُونَ وَ يَأْكُلُونَ كَما تَأْكُلُ الْأَنْعامُ وَ النَّارُ مَثْوىً لَهُمْ ( 12 ) وَ كَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ هِيَ أَشَدُّ قُوَّةً مِنْ قَرْيَتِكَ الَّتِي أَخْرَجَتْكَ أَهْلَكْناهُمْ فَلا ناصِرَ لَهُمْ ( 13 ) أَ فَمَنْ كانَ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ كَمَنْ زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ وَ اتَّبَعُوا أَهْواءَهُمْ ( 14 )
* * *
ترجمه
( 47 / 14 - 1 ) سوره محمّد چهل آيه است و در مدينه فرود آمده
( بنام ايزد هستى بخش صاحب رحمت عام و خاص )
كسانى كه كافر شدند و راه خدا را بستند و از حق اعراض نمودند ( خدا ) اعمال آنان را نابود و باطل گردانيد ( 2 )
و كسانى كه ايمان آوردند و عمل نيكو نمودند و به آنچه بر محمد صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم ( از طرف حق تعالى ) فرود آمده اذعان نموده و ( تسليم اوامر تشريعيه گرديدند ) و حال آنكه آن حقّ و از طرف پروردگار آنها است خداوند گناهان آنان را پوشانيد و كارهاى آنها را اصلاح گردانيد ( 3 )
( و گمراهى كفّار ) براى اين است كه پيرو باطل گشتهاند و بحقيقت كسانى كه ايمان آوردند پيرو حقّ گرديدهاند خدا اينطور براى مردم داستان آنان را مثل مىزند ( 4 )
( اى مؤمنين ) وقتى كافرين را ملاقات نموديد ( تكليف شما زدن گردن آنها است تا وقتى كه مغلوب و مقهور و در دست شما اسير شوند پس به سختى آنها را بهبنديد ( 5 ) سپس يا بر آنها منت گذاريد يا از آنان فدا بگيريد تا وقتى كه قشون كفّار اسلحه خود را زمين گذارند ( 6 ) و اين ( حكمى است ) كه براى اهل جنگ ( و ياران كفّار ) توان كرد و اگر خدا ميخواست هر آينه از آنها انتقام ميكشيد لكن چنين نكرد