و هيچ تعب و رنج و زحمتى از خلقت آنها نكشيده كسى كه چنين قدرتى دارد كه آسمانهاى با آن عظمت را كه مملو از كرات و سيّارات و كهكشانها است و مخلوقاتى در آن است كه عدد آن را نميداند مگر خالق آن و نيز زمين را با سعه آن از كوهها و اقيانوسها و انواع و اقسام موجودات زمينى ، كه همه آنها را بيك اراده وحدانى خلقت فرموده در سوره بقره آيه ( 111 ) فرموده
( وَ إِذا قَضى أَمْراً فَإِنَّما يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ )
( كن ) در آيه اشاره بسرعت اجابت ممكنات است كه بمحض امر تكوينى از نيستى و عدم بهستى و وجود آيند چگونه قدرت ندارد كه زنده كند مرده ها را چنين نيست كه گمان كردهاند بلكه خدا بر هر چيزى توانا است .
اشاره بعموم قدرت دارد كه آنچه را شما بعقل ناقص خود درك نميكنيد نبايد انكار نمائيد و قدرت خدا را محدود گردانيد بمحسوسات و آياتى كه خارج از محسوسات است آن را بفهم و سليقه خودتان تأويل و توجيه نمائيد .
وَ يَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِينَ كَفَرُوا عَلَى النَّارِ أَ لَيْسَ هذا بِالْحَقِّ قالُوا بَلى وَ رَبِّنا قالَ فَذُوقُوا الْعَذابَ
ذات متعال به پيمبر گرامى خود خبر ميدهد كه در روز قيامت وقتى كه كفار را بر آتش جهنم عرضه ميدارند يعنى در معرض آتش واقع ميگردانند به آنها گفته مىشود آيا آنچه پيمبران گوش زد شما نمودند از جهنم و عذاب حقيقت نداشت چنانچه شما دروغ مىپنداشتيد و باور نمىنموديد آنان گويند آرى قسم بپروردگار ما كه آنچه بما خبر دادند تماما حق و درست بود و ما وعد و وعيد آنها را نپذيرفتيم ملائكه عذاب يا خازن دوزخ به آنان گويد در دنيا عناد ورزيديد و قبول ننموديد امروز بكيفر اعمال نكوهيده خود سختى عذاب را بچشيد .
بِما كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ
شايد اشاره به اين باشد كه شراره آتش جهنم ناشى از خبث باطن و انكار حقّ و مخالفت نمودن پيمبران و سفراى الهى سر مىزند و خود انسان در آن وقت با نفس خود در مقام سرزنش و خصومت برمىآيد و به خود خطاب كند كه آيا سخن پيمبران حق نبود و تو انكار نمودى و وقتى كه عذاب را معاينه مينمايد