بههرحال او متعلق به سدهء سوم هجرى است .
3 . حال رجالى مؤلف . در رجال برقى موجود نام مؤلف يعنى احمد بن محمد بن خالد در شمار اصحاب امام جواد ( عليه السلام ) و امام هادى ( عليه السلام ) آمده « 1 » و شيخ طوسى هم ، چنين آورده است . « 2 »
برقى در عصر امام حسن عسكرى ( عليه السلام ) زنده بوده و اصحاب ايشان را نيز برشمرده است ، اما نام خود او در جملهء اصحاب امام حسن عسكرى ( عليه السلام ) ديده نمىشود .
نجاشى و شيخ طوسى ، هردو او را ثقه دانستهاند « 3 » و ديگران بر اين توثيق اعتماد كردهاند . تنها ايراد وارد بر وى ، روايت او از افراد ضعيف و اعتماد بر روايات مرسل است ( كان ثقة فى نفسه يروى عن الضّعفاء و اعتمد المراسيل ) « 4 » . ابن غضائرى نيز در اين راستا قدح و طعن قميها را بر وى نقل كرده و در جواب آن مىگويد : قدح در او نيست ، بلكه طعن و قدح در كسانى است كه او از آنها روايت مىكند ؛ چه آنكه وى در مورد كسانى كه از آنها حديث مىگرفت دقت نمىكرد و بر شيوهء اهل تاريخ عمل مىنمود و احمد بن محمد بن عيسى او را از قم تبعيد كرد و سپس او را بازگردانيد و از او عذر خواست .
« طعن القميون عليه ، و ليس الطّعن فيه . إنّما الطّعن فيمن يروى عنه ، فإنّه كان لا يبالى عمّن يأخذ على طريقة أهل الأخبار و كان أحمد بن محمد بن عيسى أبعده عن قم إعادة إليها و اعتذر إليه » . « 5 »
در خلاصة الاقوال اين عبارات بر كلام ابن غضائرى افزوده شده : « و قال [ ابن غضائرى ] : وجدت كتابا فيه وساطة بين أحمد بن محمد بن عيسى و أحمد بن محمد
هامش
( 1 ) . كتاب الرجال برقى ، ص 135 ، ش 1569 و ص 140 ، ش 1626 .
( 2 ) . رجال الطوسى ، ص 383 ، ش 16 .
( 3 ) . رجال النجاشى ، ص 76 ، رقم 182 .
( 4 ) . همان .
( 5 ) . رجال ابن غضائرى ، ص 39 ، رقم 10 .