كه گوياى اين نكته است كه تمامى آن عناوين براى يك نفر است . « 1 »
2 . در صورتى كه عناوين ارجاعى از نظر ترتيب الفبايى پشت سر هم قرار نگيرد ، در عنوان نام راوى ، ارجاع با علامت « - » آمده است . « 2 »
اما وجود علامت تساوى به هيچ عنوان گوياى اتحاد بين دو عنوان نيست . لذا در مورد ارجاعى گاه حكم به اتحاد شده و گاه اتحاد دو عنوان ترجيح داده شده و گاه از حكم به اتحاد توقف كردهاند . در مواردى هم حكم به تغاير افراد شده است چنانكه نام ابراهيم بن صالح انماطى سهبار پشت سر هم عنوان شده است و آنها را متغاير دانستهاند . بنابراين مفهوم علامت « - » فقط وجود ارتباط بين عنوانها و لزوم مراجعه به عنوان مورد ارجاع است .
3 . در اغلب موارد ارجاعات به مواردى كه شرححال دارند انجام شده است ، اما در مواردى كه تنها نام راوى از مصادر رجالى ذكر شده و شرححال ندارد ، ارجاع وجود ندارد .
5 . خصوصيات منابع كتاب . منابع رجالى همچون : رجال نجاشى ، رجال طوسى ، فهرست طوسى ، رجال برقى ، اختيار معرفة الرجال ( رجال كشى ) ، فهرست شيخ منتجب الدين ، رجالى برقى ، رجال ابن غضائرى ، خلاصة الاقوال ، رجال ابن داود ، ارشاد شيخ مفيد ، الوجيزة محمد باقر مجلسى و روضة المتقين محمد تقى مجلسى از مصادر كتاب در بيان شرححال و احوال رجالى راوىاند . مؤلف كوشيده است از خود مصادر عبارت را نقل كند و بر حكايتهاى عبارت مصادر اعتماد نكرده است .
تنها در صورتى كه عبارت نقلشده را در مصدر نيافته ، و يا مؤلف نيافته ، و يا خود وى مراجعه نكرده است - با تصريح به اين نكات - حكايت عبارات را نقل كرده است . همچنين از آنجا كه رجال ابن غضائرى هنگام تأليف كتاب بهصورت مستقل
هامش
( 1 ) . براى نمونه ، رجوع كنيد به : عبد اللّه بن الفضل ، ج 11 ، ص 296 ، ش 7063 .
( 2 ) . براى نمونه رجوع كنيد به : عبد اللّه بن الفضل الهاشمى ، ج 11 ، ص 297 ، ش 7067 .