تخطي إلى المحتوى الرئيسي

آشنايى با كتب رجالى شيعه ( فارسى ) — صفحة 243

مساهمون:

ص٢٤٣
ضعيف شمرده مىشود . نكتهء مهم ديگرى كه در ارتباط با شرح‌حالها وجود دارد مباحث رجالىاى است كه مرحوم خويى در ذيل عناوين و خصوصا در هنگام تعارض بيان مىكند . اين موارد كه تعداد آنها كم نيست از علمىترين و متقن‌ترين مباحث رجالى است . نمونه‌اى از اين مباحث در ذيل عنوان مفضل بن عمر قابل مشاهده است . 3 . خصوصيات اطلاعات مربوط به طبقه . از جمله فوايد و امتيازات مهم معجم رجال الحديث ، تعيين دقيق طبقه راوى با توجه به مروى عنه و راوى از وى است . اين شيوه كه براى اولين بار در جامع الرواة به‌كار گرفته شد ، توسط آيت اللّه خويى به تفصيل و به شيوه‌اى امروزين پيگيرى شد . در اين كتاب ضوابط زير براى تعيين طبقه راوى مورد توجه بوده است : الف ) در معرفى مروىعنه‌ها ، ابتدا ائمه - با رعايت ترتيب سنى ايشان - و سپس كنيه‌ها ذكر شده‌اند و در پى آن ، نامها براساس حروف الفبا و به‌دنبال آن القاب و سپس مرسلات و در نهايت مضمرات راوى ذكر شده است . « 1 » همين ترتيب در راويان از شخص هم مورد توجه قرار گرفته است مگر مواردى كه نام راوى در سند ذكر نشده - به‌دليل ارسال در سند يا تعليق يا وجود نام وى در مشيخه - قبل از مواردى كه نام راوى مشخص است ، قرار گرفته باشد . ب ) مروى عنه و راوى هر شخص ، با توجه به عنوان و نامى كه در اسناد بوده است به ترتيب الفبا معرفى شده‌اند . بنابراين در مثال « برقى » كه - قبلا گذشت - مروى عنه‌هاى وى با هريك از تعابير و عناوين هشتگانه به‌صورت جداگانه و در زير هريك از عناوين آمده‌اند . « 2 » ترتيب الفبايى و نيز اختلاف شكلى نام راوى و مروىعنه نيز در چينش نامها
هامش
( 1 ) . براى نمونه رجوع كنيد به : عبد اللّه بن مغيرة ، ج 11 ، ص 365 . ( 2 ) . براى نمونه رجوع كنيد به : احمد بن محمد البرقى ، ج 3 ، ص 261 و احمد بن محمد بن خالد ، ج 3 ، ص 290 .