6 . بيان حكم طريق شيخ طوسى يا صدوق يا هر دوى آنها به راوى در مشيخه من لا يحضره الفقيه يا تهذيب الاحكام يا استبصار ،
7 . ذكر برخى خصوصيات راوى ،
8 . بيان اتحاد راوى با اين نام و با نام ديگر وى و يا مغايرت آنها با يكديگر .
مؤلف هريك از اين اطلاعات را با خط تيره از يكديگر جدا كرده است .
تعبيرات توثيق خاص مثل : ثقه ثقه ، ثقه ، و ثقه فى الحديث را از شرححال راوى در معجم رجال الحديث در همان عنوان يا در عنوان متحد با آن ، نقل كرده است .
همچنين توثيقات عام مثل ، راوى در تفسير قمى ، راوى در كامل الزيارات ، مشايخ نجاشى و . . . را ذكر كرده است . لازم است يادآورى شود در مواردى كه اشارهاى به روايت شخص نشده ، به معناى عدم وجود روايت براى آن عنوان است .
همچنين عبد الهادى فقهىزاده مقدمه معجم رجال الحديث را بهدليل اهميت مباحث رجالىاش به فارسى برگردانده و با عنوان درآمدى بر علم رجال در سال 1376 چاپ شده است .
براى مطالعه بيشتر
چاپهاى معجم رجال الحديث . پس از اتمام تأليف كتاب در سال 1390 ه و نشر آن در 23 جلد ، در نجف اشرف و سپس بيروت تجديد چاپ شد . مرحوم آيت اللّه خويى پس از تأليف اين كتاب نيز - با همه مسئوليتهاى سنگينى كه برعهده داشتند - بازنگريهايى در اين كتاب داشتهاند . ازاينرو پس از چهاربار چاپ نسخه اول اين كتاب ، تجديدنظرهاى مؤلف در چاپ پنجم آن در ايران و در 24 جلد توسط گروهى زير نظر ايشان انجام شد . اين تجديدنظرها از نظر محتوايى و شكلى است كه گزارش آن به قرار زير است :
1 . از نظر محتوايى : برخى مبانى رجالى مؤلف كه در مقدمه معجم آمده بود مورد تجديدنظر ايشان قرار گرفت و نظر ايشان تغيير يافت ؛ از جمله ايشان در مقدمه معجم رجال الحديث وثاقت تمامى راويانى را كه نامشان در اسناد كامل الزيارات بود ، پذيرفته بودند ، لكن نظر ايشان به وثاقت مشايخ بدون واسطه بن قولويه در كامل الزيارات تغيير يافت .
بنابراين بسيارى از افراد تحت اين قاعده خارج شدند .