محوطه در نزديكى روستاى مينا در جنوب شهرك تجن واقع است و ارتفاع آن به 22 متر و وسعت سطح آن به بيش از 46 هكتار مىرسد . اين محوطه از سال 1964 به بعد توسط و . م . ماسون حفارى و كل منطقهء بررسى شده تا سال 1980 ، حدود 25 هكتار مربع را دربر مىگرفته است . قطر لايههاى باستانى در اين تپه به 30 متر مىرسد كه باستانشناسان تعداد 15 لايهء تمدنى را در آن تشخيص دادهاند . لايههاى قديمتر تپه ؛ يعنى لايههاى 15 تا 9 شامل تمدنهاى مربوط به پايان دوران نوسنگى ( هزارهء پنجم پيش از ميلاد ) هستند . در اين دوره سفال منقوش يكرنگ با نقوش هندسى و مثلثهاى بزرگ ديده مىشود . زير دورهء بعدى ؛ يعنى انوليت ميانى ( نيمهء اول هزارهء چهارم پيش از ميلاد ) شبيه به فرهنگ آنوى شرقى و از نوع فرهنگ چانگلاچ ، داراى سفالهاى منقوشى است كه روى گردن آنها خطوط موازى منقوش طراحى شدهاند و در همين دوره است كه پيكرههاى بزرگ زنان به حالت نشسته و نقاشىهاى ديوارى پيداشدهاند .
زيردورهء بعدى مربوط به پايان دوران نوسنگى ( آخرين سه سدهء هزارهء چهارم تا پايان هزارهء سوم پيش از ميلاد ) زمان پيدايى و ظهور سفال نوع گيوركسيور با نقاشىهاى رنگارنگ ، بويژه نقش صليب و نيمه صليب يا شبه صليبها است . در اين دوره است كه در آلتينتپه ديوار بزرگ خشتى دفاعى و برجهاى مثلث شكل ديده شدهاند . در همين دوران تعداد بسيار زيادى پيكرهء زنان در حالت نشسته با چشمان بزرگ بادامى در آلتين تپه ديده شدهاند .
دوران بعدى ؛ يعنى مفرغ قديم ( 2800 - 2300 پيش از ميلاد ) لايههاى 8 تا 4 آلتينتپه همزمان با دورهء نمازگا
IV
را دربر مىگيرد . دورهاى است كه سفال گونه گيوكسيور در آن زيادتر ديده مىشود ، اما همينگونه سفال در اواخر اين دوره به همراه چرخ سفالگرى ناپديد مىشود . در دورهء بعدى ؛ يعنى مفرغ ميانى ( 2300 تا 1850 پيش از ميلاد و لايههاى 3 تا 1 ) فرهنگ و سنت دوران پايانى نوسنگى در آلتينتپه به كلى از ميان مىرود و اين محوطه وارد دوران آغاز شهرنشينى مىشود . توليد سفال چرخساز منقوش در اين دوره زياد شده و كورههاى سفالگرى دو طبقه نيز در آن ديده