در اين صورت نابودى همهء مردم است ، و به يكديگر حمله مىكنند ، و به زور و تزوير از زنان كام گيرند به حرام ، و اموال و ثروت را به تاراج ببرند ، و ريختن خون ديگران ، و بهرهگيرى از زنانِ غير را مباح شمرند ، و برخى ، برخى را بدون جرم و به ناحقّ به قتل رسانند ، و اين خود خرابى دنيا و نابودى خلق ، و فساد و تباهى نسلها را در پى دارد ،
و از جملهء آن علل يكى اين است كه ، خداوند ( عزّ و جل ) حكيم و درستكار است ، و حكيم نباشد و وصف به حكمت نگردد ، مگر آن كس كه از فساد منع كند و به صلاح و درستى امر نمايد ، و از ظلم و ستم جلوگيرى ، و از زشتكارىها نهى كند ، و منع از فساد و امر به صلاح و درستى و جلوگيرى از زشتكارىها ممكن نيست ، مگر پس از اقرار به خداوند ( عزّ و جل ) و شناخت و آگاهى از امركننده و بازدارنده ، و چنانچه مردم بدون اقرار و ايمان به خداوند ( عزّ و جل ) و شناخت او رها مىشدند ، امر به كار درست و نهى از اعمال نادرست ثابت نبود ، زيرا امركننده و باز دارندهاى كه بشناسند در كار نبود ، و نيز ما مىيابيم كه مردمى در نهانى و پنهان كارهاى فاسد را دور از ديدهء ديگران انجام مىدهند ، پس اگر اقرار به پروردگار ( عزّ و جل ) و ترس از او در نهان نباشد ، هر كس در خلوت و نهان به شهوت رانى خود و هر چه هوايش طلب كند ، بدون مراقبت و ترس از احدى خود را اشباع مىكند ، و چون بداند كسى از او آگاه نيست ، در هتك حرمت و ارتكاب گناهان كبيره تمادى مىنمايد ، چون فعلش از ديدهء ديگران مستور است ، و مراقبى ندارد ، پس در آن هلاكت تمامى خلق خواهد بود ، پس قوا و پا بر جايى خلق و صلاح ايشان ممكن نبود مگر به اقرار گرفتن از ايشان به وجود خداوند عليم و خبير و داناى پنهان و پنهان تر ، امركنندهى به درستكارى و بازدارندهء از فساد و تبه كارى ، و آنكه هيچ چيز نهانى بر او پوشيده نخواهد بود تا اينكه در اين جلوگيرى باشد از آنچه در پنهان مرتكب خواهند شد از هر گونه فساد و تباهى .
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام رضا ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 673
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص٦٧٣