فرمود : زيرا كه از پدر بزرگوارم شنيدم كه مىفرمود : نصيحت زبر و درشت است ( و به سختى پذيرش مىشود ) .
چرا خداوند بندگانش را مكلف به امورى نمود ؟
اگر كسى بگويد : براى چه خداوند خلق را مكلّف نموده ؟
گفته مىشود : براى علتهاى بسيار .
اگر گفت : بگو كه آيا آن علّتها شناخته شده و موجود است يا نه خلق نشده ، و معروف نيست ؟
گفته مىشود : نزد اهلش معروف و موجود است .
اگر پرسيد : شما آنها را مىشناسيد يا نمىشناسيد ، ؟
گفته مىشود : بلى پارهاى را مىدانيم و برخى را نه ، اطّلاعى نداريم .
اگر بگويد : اوّلين واجب كدام است ؟
پاسخش آن است كه آن اقرار به خدا و وحدانيّت او ( عزّ و جل ) و رسول او و حجّتهائى كه از نزد او آمده است .
علت امر به اعتراف به وجود خدا و حقانيت پيامبران چيست ؟
اگر كسى بپرسد : چرا خلق مأمور به اقرار به خدا و پيامبران و حجّتهاى او و دستورات نازل شدهى او شدهاند ؟
پاسخ داده مىشود كه براى علّت هائى بسيار كه از آن جمله اين است كه :
هر كس اقرار به خداوند ( عزّ و جل ) نداشته باشد و از نافرمانى او اجتناب نورزد و از ارتكاب گناهان بزرگ خوددارى ننمايد و در آنچه شهوتش اقتضا مىكند و لذّت مىبرد از كسى هراس نكند و همچنين از فساد كردن و ستمكارى ، و چون مردم چنين مفاسدى را بىپروا انجام دهند و هر شخصى مرتكب اعمالى كه شهوتش را ارضا مىكند و هواى نفس او آن را طلب مىنمايد بشود بدون اينكه براى خود مراقبى بينديشد و پاسبانى بر خود در نظر بگيرد ،