و چون بميرد سر قبرش برود ،
و ستمش نكند ،
و با او دغل نكند ،
و به او خيانت نكند ،
و او را به حال خود وانگذارد و پشت سرش غيبت او را نكند ،
و دروغگويش نشمارد ،
و به او اف نگويد ، و اگر گفت دوستى آنها از هم ببرد ،
و اگر به او گفت تو دشمن منى ، يكديگر را كافر شمردهاند ،
و اگر به او تهمت زد ، ايمان در دلش آب مىشود و نابود مىگردد چنانچه نمك در آب نابود مىگردد ،
و هر كه مؤمنى را خوراك دهد بهتر است از آزاد كردن يك بنده ،
و هر كه مؤمن تشنهاى را سيراب كند خدايش از شراب سر به مهر بهشت سيراب كند ،
و هر كه مؤمن برهنهاى بپوشاند خدايش از سندش و ديباى بهشت بپوشاند ،
و هر كه به مؤمن وامى دهد براى خدا ( عزّ و جل ) به جاى صدقه محسوب است تا آن را به وى بپردازد ،
و هر كه گره از كار مؤمنى در دنيا بگشايد خدا گره گرفتارى آخرتش بگشايد .
هر كه از مؤمن حاجتى برآورد ، بهتر است از اينكه روزه دارد و در مسجد الحرام معتكف شود ، و همانا كه مؤمن چون ساق تن جامعه است ( كه جامعه به وجود او استوار است ) .
امام باقر عليه السلام رو در روى كعبه فرمود : سپاس خدائى كه تو را ارجمند و شريف و بزرگوار ساخته و پناهگاه مردم نموده و وسيله امنيت قرار داده ، و به خدا كه احترام مؤمن بيشتر از احترام تو است .
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام رضا ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 663
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص٦٦٣