موسى گفت : پروردگارا ! چگونه است كه برايت اهمّيّتى ندارد ؟ !
( خداوند ) تعالى فرمود : به خاطر خصلت شريفى كه در بندهام وجود دارد و من آن را دوست دارم ؛ و آن اين است كه او برادران مؤمنش را دوست دارد و به آنها سركشى مىكند و خود را مساوى آنها مىداند و بر آنها تكبّر نمىورزد .
لذا هنگامى كه آن كار را انجام مىدهد گناهانش را برايش مورد مغفرت قرار مىدهم و برايم اهمّيّتى هم ندارد .
اى موسى ! فخر پوشش من است و كبريا تن پوش من است ؛ هر كس در چيزى از اين دو به نزاع با من در افتد او را با آتشم عذاب مىكنم .
اى موسى ! همانا از سر بزرگداشت جلال من است كه بندهام كه به دو بهرهاى از بهرههاى مال دنيا رساندهام ، بندهاى از بندگانم مؤمنم كه در دنيا دستش كوتاه بوده را بزرگ بدارد . پس اگر بر او تكبّر ورزد ، جلال باعظمت مرا خوار شمرده است .
سپس اميرالمؤمنين فرمود : همانا رَحيمى كه خداوند ( عزّ و جل ) سخنش « الرّحمن » را از آن برگرفته ، همان رَحِم محمّد صلى الله عليه و آله است و همانا از سر بزرگداشت خداوند است بزرگداشت محمّد و همانا از سر بزرگداشت محمّد است بزرگداشت خويشان محمّد و همانا هر مؤمن و مؤمنهاى از شيعيان ما ، ( جزو ) خويشان محمّد است و همانا از سر بزرگداشت محمّد صلى الله عليه و آله است بزرگداشت آنها ؛
پس واى بر كسى كه حرمت محمّد را خوار شمارد و خوشا به حال كسى كه حرمتش را بزرگ دارد و خويشان او را بزرگ دارد و با آنها صلهى رحم كند
امام عليه السلام فرمود : و امّا سخنش كه فرمود : « الرّحيم ) معنايش آن است كه او نسبت به بندگانش مهربان است و از سر رحمت اوست كه كه او يكصد رحمت آفريد كه يك رحمت از آن را در ميان تمام خلايق قرار داد و به سبب آن است كه مردم به يكديگر رحم مىكنند و مادر به فرزندش رحم مىكند و حيوانات مادر ، بر فرزندان خود محربانى مىكند .
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام رضا ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 569
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص٥٦٩