اگر كسى بپرسد : چرا مأمور به تمتّع بعد از عمره شدهاند ؟
پاسخش آن است كه : اين تخفيفى است و رحمت ، كه خداوند به بندگانش داده ، تا در اين سفر دور و دراز و پرمدّت احرامشان در اثر طول زمان آسيب نبيند ، و فساد در آنان رخنه نكند و از ممنوع بودن مدّتى از بردن بعض لذّات حريص به آن نشوند ،
و براى اينكه حجّ و عمره هر دو واجب است ، و هر دو احرام مىخواهد ، و با باقيماندن در احرام اوّل مانند تعطيل و يا باطل نمودن احرام عمره است ،
و براى اينكه حجّ بدون عمره نباشد و ميان آن دو فاصله افتد و از يكديگر تميز داده شوند . و رسولخدا صلى الله عليه و آله فرمود : عمره به حجّ مقرون شد تا روز قيامت ، و عمره واجب ديگرى است سواى حجّ ، و اگر رسولخدا صلى الله عليه و آله قربانى به همراه خود نياورده بود و براى او جايز نبود كه از احرام خارج بشود تا قربانى ها را به محل خود برساند ، او نيز مانند ديگران از احرام عمره خارج مىگشت قبل از اينكه قربانى كند ، و از همين رو فرمود : اگر پيش از اين مانند شما قربانى به همراه نياورده بودم آخرين عمل خود را به جاى مىآوردم چنان كه شما را بدان امر كردم ، ( يعنى پيش از قربانى سر مىتراشيدم يا تقصير مىكردم ، لكن من قربانى آوردم ) و كسى كه قربانى مىآورد ، نمىتواند از احرام خارج شود تا اينكه قربانى كند .
مردى ( عُمر ) در اين ميان برخاست و گفت : يا رسول اللَّه ! ما بيرون مى رويم در حالى كه حاجّ هستيم و حال اينكه از سرهاى ما آب جنابت مىچكد ؟
( مرادش غسل جنابت بود )
رسولخدا صلى الله عليه و آله فرمود : هرگز تو به اين حكم ايمان نخواهى آورد .
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام رضا ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 491
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص٤٩١