اوّل اينكه گرفتن روزه او را از كارهاى لازم زندگى خود باز نمىدارد و از خانهدارى و خدمت به شوهرش و انجام فرمان او و اصلاح امور منزل و شستشو و نظافت مانع نمىشود ، ولى نماز وقت را مىگيرد و مانع از انجام همهء امور ديگر مىشود ، زيرا نماز در شبانه روز مكرّر واجب مىشود ، و زن قدرت آن را ندارد كه هم نمازهاى مدّت ناپاكى خود را بجاى آورد ، و هم نمازهاى ايّام پاكى ، و هم كارهاى لازم و ضرورى زندگى زناشوئى يا فردى خود را انجام دهد ، ولى روزه اين چنين نيست .
و يكى ديگر از علتهاى آن اين است كه نماز ، خود زحمت نشست و برخاست و تحرّك دارد ، ولى در روزه اين امور نيست ، و تنها نخوردن و خوددارى كردن از مفطرات است نه حركت و جنبش و فعّاليت .
و ديگر اينكه در تمام مدّت شبانه روز هيچ وقت جديدى نمىرسد ، مگر اينكه در آن نماز جديدى واجب مىشود ، ولى روزه اين طور نيست كه هر روز كه مىرسد روزهاش بر او واجب باشد مانند نماز كه هر وقت مىرسد ، نمازى بر او واجب باشد .
حكمت تشريع فديه چيست ؟
اگر كسى بپرسد : چرا هرگاه كسى در ماه رمضان مريض يا مسافر بود و تا رمضان ديگر طول كشيد و مريض سلامتى خود را باز نيافت ، يا مسافر سفرش به پايان نرسيد و ماه رمضان سال ديگر رسيد ، بايد فديه بدهد براى رمضان گذشته و قضايش ساقط مىشود ، ولى اگر در بين سال شفا يافت يا مسافرتش تمام شد ، و روزه را قضا نكرد ، بايد هم روزه را قضا كند و هم فديه دهد ؟