سؤالى دربارهء شكسته بودن نماز
اگر كسى بپرسد : چرا شكسته شدن نماز در يك روز راه مقرّر شده نه بيشتر از يك روز ؟
گفته مىشود : اگر در حدّ يك روز راه معيّن نمىشد ، در حدّ رفتن يك سال هم معيّن نمى شد ، چون روزهائى كه پس از امروز مىآيد همه مانند يك ديگرند اگر امروز گرفتاريش لحاظ نمىشد ، هر روز هم مثل امروز ، چون نظير همديگرند و فرقى ميانشان نيست .
سؤال از مسير يك روز راه ؟
اگر كسى بگويد : رفتنها تند و كند است ، از كجا هشت فرسخ را اختيار نمود در مدّت يك روز ؟
جواب آن است كه : هشت فرسخ راهى است كه معمولا شتران و قافلهها در يك روز طىّ مىكنند و اين همان مسافتى است كه شترداران و كاروانها در يك روز مىروند .
چرا نافلههاى روز براى مسافر قرار داده نشده است ؟
اگر كسى بپرسد : چرا مسافر نوافل روز را بايد ترك كند ولى نوافل شب برقرار است ؟
پاسخ آن است كه : هر نمازى كه در سفر قصر نيست نوافل آن هم بر جاى خود باقى است ، و آن چنين است كه نماز مغرب چون در سفر و حضر بايد تمام بجا آورده شود ، نافلههاى بعد از آن تمامى پابرجاست و بايد ادا شود ، و همچنين نماز صبح چون تمام است نوافل ما قبل آن هم پابرجاست .