ابو قرّه پرسيد : آيا قبول داريد كه خداوند محمول است .
فرمود : هر محمولى مفعول است ، و اضافه شدهء بر ديگرى نيازمند است ، پس محمول اسم نقصى در لفظ ، و حامل فاعل است و آن در لفظ مورد مدح مىباشد ، و نيز اين كلام گوينده : فوق و زير و بالا و پايين ، و حال اينكه خداوند فرموده : « و نيكوترين نام ها خداى راست ، پس او را بدان ها بخوانيد ) ، و در هيچ قسمت از كتاب هاى خود نامش را محمول نخواند ، بلكه او در خشكى و دريا حامل است ، و نگهدارندهء آسمان ها و زمين است ، و هر چه جز خدا است همه محمول است ، و تا حال نشنيدهايم كسى كه ايمان به خدا داشته و او را تعظيم نموده در دعايش بگويد : « اى محمول » .
ابو قرّه گفت : آيا شما اين روايت را كه : « وقتى خداوند غضب مىكند فرشتگان حامل عرش متوجّه خشم خدا شده و سنگينى آن را بر دوش خود در مىيابند و سجده كنان در افتند ، و چون غضب او فروكش كند عرش سبك شده و به همان جاى قبلى خود مراجعت مىكنند » دروغ مىشماريد ؟
فرمود : به من بگو ببينم آيا خداوند از آن زمان كه بر ابليس لعن نمود تا امروز و تا روز قيامت از ابليس و يارانش خشنود است يا غضبناك ؟ !
گفت : آرى او بر همهء آنان غضبناك است .
فرمود : پس چه زمان خشنود مىشود تا بار عرش بر دوش آنان سبك گردد ، در حالى كه او در صفت غضب پيوسته بر شيطان و اتباعش ماندگار است ؟ !
سپس حضرت فرمود : واى بر تو چطور جرأت مىكنى پروردگار خود را به تغيّر از حالى به حالى ديگر وصف كنى ، و همان كه بر مخلوقين جارى مىشود را بر حضرت حقّ جارى سازى ؟ ! پاك و منزّه است كه مخلوق زوال پذير باشد و محلّ تغيير قرار گيرد !
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام رضا ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 125
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص١٢٥