به نام خداوند بخشاينده مهربان . امور دنيا دو نوع است :
1 - امرى كه در آن اختلافى نيست و آن اجماع و اتفاق نظر امّت بر چيزهاى ضرورى است كه چارهاى جز آن ندارند و اخبارى كه همه قبول دارند و آنچه شك دارند به اين اخبار عرضه مىدارند و حكم هر پيشآمدى را از آن اخبار استنباط مىكنند .
2 - امرى كه شكبردار و قابل ترديد است . در چنين امرى بايد دليلى قانعكننده اقامه شود . براى ثابت كردن آن اگر جويندگان ، دليل محكمى از كتاب خدا كه بر تأويل آن اجماع دارند ، يا از سنت پيامبر صلى الله عليه و آله چيزى كه اختلافى نباشد و يا قياسى كه صحّت آن را عقل بپذيرد ، داشتند ، ديگر كسى نمىتواند آن را رد نمايد و بايد پذيرفت و اقرار كرد و به آن معتقد شد و آنچه دليلى از كتاب يا سنت پيامبر و يا قياس صحيح برايش پيدا نشد ، اشخاص عادى و دانشمندان همه مىتوانند در آن شك نمايند و نپذيرند .
اين دو امر مىخواهد در باره توحيد باشد ، يا مسائل ديگر مذهبى حتى جريمه يك خدشه وارد كردن و از آن كمتر .
پس آن موضوعى كه امر دينى را بر آن عرضه مىدارند اگر دليلى محكم داشت ، مىپذيرى ، و اگر براى تو روشن نبود آن را رد مىكنى ، هيچ نيرويى جز از خدا نيست و خداوند براى ما كافى است و بهترين وكيل است .
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام كاظم ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 135
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص١٣٥