على بن محمّد در روايت مرفوعهاى گويد : به امام صادق - عليه السلام - عرض كردم : گروهى از دوستان شما خود را به معاصى آلوده مىكنند و مىگويند : ما اميدواريم ( كه عفو بشويم ) آيا اين درست است ؟
حضرت فرمود : دروغ گفتند ، اينان دوستان ما نيستند . اينان كسانى هستند كه فريب اميد را خوردهاند .
هركس به چيزى اميد دارد حتماً براى آن تلاش مىكند ، و هركس از چيزى مىترسد و واهمه دارد حتماً از آن فرار مىكند .
ما تَفْسيرُ قَوْلِهِ تَعالى :
وَ الَّذِينَ يُؤْتُونَ ما آتَوْا وَ قُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ
« 1 » ؟
عَنِ الْقاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ ، عَنْ عَليٍّ قالَ : سَأَلْتُ أَبا عَبْدِاللَّهِ - عليه السلام - : عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ :
وَ الَّذِينَ يُؤْتُونَ ما آتَوْا وَ قُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ
.
قالَ : مِنْ شَفقَتِهِمْ وَرَجائِهِمْ يَخافُونَ أَنْ تُرَدَّ إِلَيْهِمْ أَعْمالُهُمْ إِذا لَمْ يُطيعُوا وَهُمْ يَرْجُونَ أَنْ يُتَقَبَّلَ مِنْهُمْ « 2 » .
تفسير فرمايش خدا : « و آنها كه نهايت كوشش را در انجام طاعات به خرج مىدهند و با اين حال دلهايشان هراسناك است » چيست ؟
قاسم بن محمّد از على نقل كرده است كه گويد : از امام صادق - عليه السلام - در بارهء معنى و تفسير فرمايش خداى عزوجل : « و آنها كه نهايت كوشش را در انجام طاعات به خرج مىدهند و با اين حال دلهايشان هراسناك است » سؤال
هامش
( 1 ) - سوره مؤمنون آيه 60 .
( 2 ) - مجالس المفيد : 123 ، بحار الأنوار : ج 67 ص 392 ح 62 .