ما حُكْمُ الرَّاجِي الْمُصِّرِ عَلَى الْمَعْصيَةِ ؟
1 - عَن ابْنِ أَبي نَجْران ، عَمَّنْ ذَكَرَهْ ، عَنْ أَبي عَبْدِاللَّهِ - عليه السلام - قالَ : قُلْتُ لَهُ : قَوْمٌ يَعْمَلُونَ بِالْمَعاصي وَيَقُولُونَ : نَرْجُوا ، فَلا يَزالُونَ كَذلِكَ حَتّى يَأْتيهِمُ الْمَوْتُ .
فَقالَ : هؤُلاءِ قَوْمٌ يَتَرَجَّحُونَ فِي الْأَماني ، كَذِبُوا ، لَيْسُوا بِراجينَ .
إِنَّ مَنْ رَجا شَيْئاً طَلَبَهُ ، وَمَنْ خافَ مِنْ شَيْءٍ هَرَبَ مِنْهُ . « 1 »
حكم كسانى كه به دروغ آرزوى آمرزش مىكنند ؛ چيست ؟
يكى از اصحاب گويد : به امام صادق - عليه السلام - عرض كردم : گروهى از مردم هستند كه گناه مىكنند و مىگويند : ما اميدواريم ( به رحمت خدا ) و همواره چنين هستند تا مرگشان فرا مىرسد ( يعنى توبه هم نمىكنند ) . ( اينها چه صورت دارند ) ؟
فرمود : اينها مردمى مىباشند كه با آرزوها بازى مىكنند و دروغ مىگويند .
اينها اميدوار واقعى نيستند . ( اينها مىگويند : به خدا اميدواريم و از عذابش مىترسيم ولى به خدا پشت كرده و به موجبات عذابش كه گناهان است رو مىآورند . ) هركس به چيزى اميدوار باشد آن را حتماً طلب مىكند ، و هركس از چيزى بترسد حتماً از آن مىگريزد .
2 - عَليُّ بْنُ مُحَمَّدٍ رَفَعَهُ قالَ : قُلْتُ لِأَبي عَبْدِاللَّهِ - عليه السلام - : إنَّ قَوْماً مِنْ مَوالِيكَ يَلهُونَ بِالْمَعاصيِّ وَيَقُولُونَ : نَرْجُو .
فَقال : كَذِبُوا لَيْسُوا لَنا بِمَوالٍ ، اولئِكَ قَوْمٌ تَرَجَّحَتْ بِهِمُ الْأَمانيّ ، مَنْ رَجا شَيْئاً عَمِلَ لَهُ ، وَمَنْ خافَ مِنْ شَيءٍ هَرَبَ مِنْهُ . « 2 »
هامش
( 1 ) - اصول كافى ج 3 ص 110 ح 5 .
( 2 ) - الكافى ج 2 ص 68 ، بحارالانوار : ج 67 ص 37 ح 4 .