لايَكُونُ عِنْدَهُ كُلُّ مايَحْتاجُونَ إِلَيْهِ . « 1 »
امامان - عليهم السلام - و علم كلام
هشام بن حكم گويد : در منى از امام صادق - عليه السلام - پانصد مطلب در مورد علم كلام پرسيدم ، و گفتم : آنها ( يعنى متكلمين عامه ) چنين و چنان مىگويند .
امام مىفرمود : تو چنين و چنان بگو .
( هشام كه از حاضر جوابى امام و تسلّط آن حضرت بر مسائل كلامى تعجب كرد ) گويد : گفتم : من مىدانم كه مسائل حلال و حرام در دست شما است و شما از همهء مردم نسبت به آن داناتريد ولى اين علم كلام است ؟ ! !
حضرت به من فرمود : واى بر تو اى هشام ، خداى تبارك و تعالى حجّتى بر مردم قرار نمىدهد كه همهء احتياجات مردم نزد او نباشد . ( حجّت خدا كسى است كه از هرچه از او بپرسند جواب گويد ) .
ما تَفْسيرُ قَوْلِهِ تَعالى :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَ صابِرُوا وَ رابِطُوا
؟ « 2 »
عَنْ أَبي بَصيرٍ قالَ : سَأَلْتُ أَبا عَبْدِ اللَّهِ - عليه السلام - عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَ صابِرُوا وَ رابِطُوا
فَقالَ : إِصْبِرُوا عَلَى الْمَصائِبِ ، وَصابِرُوهُمْ عَلَى التَّقِيَّةِ ، وَرابِطُوا عَلى مَنْ
هامش
( 1 ) - اصول كافى : ج 1 ص 391 ح 5 .
( 2 ) - سورهء آل عمران آيهء 200 .