اسود ، و عمّار بن ياسر ، و بريده اسلمى .
و اما از انصار عبارت بودند از : ابو الهيثم بن التيهان ، و سهل ، و عثمان - دو فرزند حنيف - و خزيمة بن ثابت ذو الشهادتين ، و ابىّ بن كعب و ابو ايّوب انصارى .
سپس حضرت فرمود : هنگامى كه ابو بكر به منبر رفت اين چند نفر باهم مشورت نمودند ، بعضى گفتند : به خدا ؛ او را از منبر رسول اللَّه - صلّىاللَّه عليه وآله و سلّم - پائين مىكشيم ، و ديگران گفتند : به خدا ، اگر چنين نموديد به هلاكت خود كمك كردهايد ، در حالى كه خداوند در قرآن كريم مىفرمايد : « و خود را با دست خود به هلاكت نيفكنيد » پس بيائيد زود برويم نزد امير المؤمنين على بن ابى طالب - عليه السّلام - تا با او مشورت كنيم ، و نظر او را جويا شويم و بدانيم چه بايد بكنيم .
همگى به طرف آقا امير المؤمنين - عليه السّلام - شتافتند و به او گفتند : يا امير المؤمنين ؛ حقى را كه شما از ديگران به آن سزاوارتريد رها كردهايد ؟ زيرا ما مكرر شنيديم كه رسول خدا - صلّىاللَّه عليه وآله و سلّم - مىفرمود : « على با حق است و حق با على ، حق با على به هر طرف كه برود مىرود و ميل مىكند » و ما قصد داشتيم برويم و او را از منبر رسول خدا - صلّىاللَّه عليه وآله و سلّم - پائين بكشيم ، ولى آمديم ابتداءً با شما مشورت كنيم و نظر شما را جويا شويم و ببينيم ما را به چه چيز دستور مىدهيد .
فَقالَ أَميرُ الْمُؤْمِنينَ - عليه السّلام - : وَأَيْمُ اللَّهِ لَوْ فَعَلْتُمْ ذلِكَ لَما كُنْتُمْ لَهُمْ إِلَّا حَرْباً ، وَلكِنَّكُمْ كَالْمِلْحِ في الزَّادِ وَكَالْكُحْلِ في الْعَيْنِ ، وَأَيْمُ اللَّهِ لَوْ فَعَلْتُمْ ذلِكَ لَأَتَيْتُمُوني شاهِرينَ أَسْيافَكُمْ مُسْتَعِدّينَ لِلْحَرْبِ وَالْقِتالِ إِذاً لَآتُوْني فَقالُوا لي : بايِعْ وَإِلَّا قَتَلْناكَ فَلا بُدَّ مِنْ أَنْ أَدْفَعَ الْقَوْمَ عَنْ نَفْسي ، وَذلِكَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ - صلّىاللَّه عليه وآله و سلّم - أَوْعَزَ إِلَيَّ قَبْلَ وَفاتِهِ قالَ لي : يا أَبا الحَسَنِ ؛ إِنَّ الْأُمَّةَ سَتَغْدُرُ بِكَ بَعْدي ، وَتَنْقُضُ فيكَ عَهْدي ، وَإِنَّكَ مِنّي بِمَنْزِلَةِ هارُونَ مِنْ مُوسى ، وَإِنَّ الْأُمَّةَ مِنْ بَعْدِي
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام صادق ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 268
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص٢٦٨