حمران گويد : به امام باقر عليه السلام عرض كردم : آيا به نظر شما مؤمن در ارث ، قضا و احكام بر مسلم برترى دارد ، تا جايى كه مؤمن از مسلم بيشتر ارث برد يا در احكام ديگر ؟
حضرت فرمود : نه ، آنها در اين موارد در آن هنگام كه امام بر آنها حكم كند يكسان هستند ، ولى مؤمن در اعمال و چيزهايى كه موجب نزديكى به خداوند مىشود از مسلم برتر است .
عرض كردم : مگر نه اين است كه خداى متعال مىفرمايد : « كسى كه كار نيكى ( حسنهاى ) انجام دهد ، ده برابرش پاداش دارد » و گمان مىكنم كه آنها در نماز و زكات و روزه و حج با مؤمن يكسان هستند ؟
راوى گويد : حضرت فرمود : مگر نه اين است كه خداى فرمود : « و خداوند براى هركس كه بخواهد ( و شايستگى داشته باشد ) دو يا چند برابر مىكند » ؟
پس مؤمنان همانهايى هستند كه خداوند حسنات آنها را افزايش مىدهد ، براى هر حسنهاى هفتاد برابر ، و اين همان چيزى است كه آنها را از همديگر جدا مىكند ، و خداوند در حسنات مؤمن به اندازهء صحّت ايمانش چندين برابر مىافزايد ، و بر مؤمنان آنچه مىخواهد انجام مىدهد .
155 / 155 - عن سعد الخفّاف ، عن أبي جعفر عليه السلام قال : القلوب أربعة :
قلب فيه نفاق وإيمان ؛
قلب منكوس ؛
وقلب مطبوع ؛
وقلب أزهر أنور .
قلت : ما الأزهر ؟
قال : فيه كهيئة السراج .
فأمّا المطبوع ؛ فقلب المنافق .
وأمّا الأزهر ؛ فقلب المؤمن إن أعطاه اللَّه عزّ وجلّ شكر ، وإن ابتلاه صبر .
وأمّا المنكوس ؛ فقلب المشرك ، ثمّ قرأ هذه الآية :
أَ فَمَنْ يَمْشِي مُكِبًّا عَلى وَجْهِهِ أَهْدى