امام باقر عليه السلام فرمود : كسى كه گواهى دهد كه معبودى جز خدا نيست ، و حضرت محمد صلى الله عليه و آله و سلم پيامبر و فرستادهء خداست ، و به آنچه از پيشگاه خدا آورده ، اعتراف كند ، و نماز را برپا دارد و زكات را بپردازد ، و ماه رمضان را روزه بگيرد ، و خانه خدا را زيارت كند و خداى را با گناهانى كه وعدهء عذاب بر آنها داده شده است ؛ ملاقات نكند ، پس چنين فردى مؤمن است .
ابوبصير گويد : عرض كردم : قربانت گردم ؛ و كداميك از ما هستيم كه خدا را بدون داشتن گناهى كه وعدهء عذاب داده ، ملاقات ننماييم ؟
حضرت فرمود : چنين نيست كه تو فكر مىكنى ، بلكه او كسى است كه خداى را با چنين گناهى ملاقات كرده و از آن توبه نكرده است .
152 / 152 - عن أبي بصير قال : كنت عند أبي جعفر عليه السلام فقال له سلام : إنّ خيثمة بن أبي خيثمة حدّثنا أنّه سألك عن الإسلام ، فقلت له : إنّ الإسلام من استقبل قبلتنا ، شهد شهادتنا ، ونسك نسكنا ، ووالى وليّنا ، عادى عدوّنا فهو مسلم .
قال : صدق .
وسألك عن الإيمان ، فقلت : الإيمان باللَّه والتصديق بكتابه ، و أن أحبّ في اللَّه وأبغض في اللَّه .
فقال : صدق خيثمة « 1 » .
ابوبصير گويد : خدمت امام باقر عليه السلام بودم كه سلام به حضرتش گفت : خيثمه بن ابى خيثمه به ما حديث كرد كه از شما در مورد اسلام پرسيده و شما فرمودهايد :
همانا اسلام آن است كه كسى به سوى قبلهء ما ( نماز بخواند ) و به شهادت ما گواهى دهد ، و عبادات ما را انجام دهد ، و دوست ما را دوست بدارد ، و دشمن ما را دشمن بدارد ، پس او مسلمان است .
حضرت فرمود : راست گفته است .
او از شما در مورد ايمان پرسيده و شما فرموديد : ( ايمان يعنى ) ايمان به خدا ، و
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : ج 65 ص 282 ح 36 ، عن المحاسن : ص 285 .