بيان : قال الفيروزآباديُّ : أثر على الأمر كفرح : عزم ؛ وله : تفرّق . وقال : الآسن من الماء :
الآجن ، وقال : عركه : دلكه وحكّه .
ولعلّ المراد بالأديم هنا الطعام المأدوم ، ثمّ في قوله « ثمّ أخذ » للتركيب الذكريّ ولتفصيل ما أجمل سابقاً « 1 » .
ابو اسحاق ليثى گويد : به امام باقر عليه السلام عرض كردم : اى فرزند رسول خدا ! مرا آگاه فرما از مؤمنى كه چشم دلش باز شد و به معرفت و كمال رسيد ، آيا چنين مؤمنى زنا مىكند ؟
فرمود : نه .
عرض كردم : آيا لواط مىكند ؟
فرمود : نه .
عرض كردم : آيا دزدى مىنمايد ؟
فرمود : نه .
عرض كردم : آيا خمر مىنوشد ؟
فرمود : نه .
عرض كردم : آيا گناه كبيره يا فاحشهاى از فواحش را انجام مىدهد ؟
فرمود : نه .
عرض كردم : آيا گناهى را مرتكب مىشود ؟
فرمود : آرى ، و او مؤمنى است كه گناه را ناخواسته انجام داده .
عرض كردم : معنى مسلم ( و انجام ناخواسته ) چيست ؟
فرمود : انجام دهندهء ناخواسته گناه كسى است كه پيامد گناه دامن او را نمىگيرد و او بر آن اصرار نمىورزد .
راوى گويد : عرض كردم : سبحان اللَّه ! چه شگفتانگيز است اين ! زنا نمىكند ، لواط نمىكند ، سرقت نمىنمايد ، و خمر نمىنوشد ، و گناهى از كبيره و فاحشهاى مرتكب نمىشود .
هامش
( 1 ) - بحارالأنوار : ج 5 ص 228 ح 6 ، عن علل الشرايع ص 201 - 203 .