اين شىء كه اشيا را از آن آفريده قديمى بوده در ازليّت و هويّتش ، اين شىء نيز ازلى است ، بلكه خداوند متعال همهء اشيا را بدون اين كه چيزى باشد آفريده است .
از جمله چيزهايى كه خداى متعال آفريده زمين پاك است ، سپس از آن ، آب گوارا و زلالى جارى كرد ، و ولايت ما اهل بيت عليهم السلام را بر آن عرضه نمود ، پس اين زمين پاك ولايت ما را پذيرفت ، آنگاه اين آب را هفت روز بر آن زمين پاك جارى نمود تا اين كه كاملًا سيراب شد ، سپس اين آب را كشيد ، و از خالص آن خاك گِلى برداشت و گِل ائمّه عليهم السلام را از آن قرار داد ، آنگاه ته ماندهء آن گل را برداشت و از آن شيعيان ما را آفريد ، و اگر طينت شما اى ابراهيم ! بر حال خودش واگذاشته شود چنان كه طينت ما بر حال خود واگذاشته شده ، شما و ما يك چيز مىشديم .
عرض كردم : اى فرزند رسول خدا ! روى طينت ما چه كارى انجام شده است ؟
فرمود : اى ابراهيم ! اكنون مىگويم ، پس از آن خداى متعال زمين شورهزارى با بوى گند آفريد ، سپس در آن آب تلخ و گنديده و شورى جارى نمود ، پس ولايت ما اهل بيت عليهم السلام را بر آن عرضه نمود و آن زمين ولايت ما را نپذيرفت ، آنگاه اين آب را هفت روز در آن جارى نمود تا اين كه كاملًا سيراب گشت و پر شد ، آنگاه آن آب را كشيد ، سپس آن گِل را برداشت و طاغوتها و پيشوايان آنها را آفريد ، آنگاه آن را با ته ماندهء گِل شما مخلوط نمود ، و اگر طينت آنها به حال خود رها مىشد و با طينت شما مخلوط نمىشد شهادتين را نمىگفتند ، نماز نمىخواندند ، روزه نمىگرفتند و حج نمىرفتند و امانت را پس نمىدادند ، و صورتهايشان به شما شبيه نمىشد ، و هيچ چيزى بر مؤمن گرانتر از اين نيست كه چهرهء دشمنش را مانند چهرهء خودش ببيند .
عرض كردم : اى فرزند رسول خدا ! به آن دو گِل و طينت چه كردند ؟
فرمود : آن دو را با آب زلال و تلخ مخلوط كرد ، سپس مثل غذا بهم زد ، آنگاه مشتى از آن را برداشت و فرمود : اين به سوى بهشت ، و باكى ندارم ، و مشت ديگرى برداشت و فرمود : اين به سوى دوزخ و باكى ندارم .
آنگاه آن دو را مخلوط نمود ، پس سنخ مؤمن و طينت او با سنخ كافر و طينت او مخلوط شد ، و سنخ كافر و طينت او با سنخ مؤمن و طينت او مخلوط شد .
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام باقر ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 483
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص٤٨٣