فرمود : « ايشان را براى ترحم آفريد » يعنى براى اطاعت امام آفريد و امام ، همان رحمتى است كه خدا مىفرمايد : « رحمت من همه چيز را فرا گرفته » آن رحمت علم
امام است و علم امام كه مأخوذ از علم خداست همه چيز را فرا گرفته ، آنها شيعيان ما هستند ( كه علم امام آنها را فرا گرفته و ديگران چون از علم امام بهرهاى نبردهند ، آنها را فرا نمىگيرد ) .
سپس خداى تعالى فرمايد : « رحمت خدا را براى كسانى كه پرهيز كنند مقرر مىدارد » يعنى از ولايت و طاعت غير امام پرهيز كنند .
سپس فرمايد : « او را نزد خود در تورات و انجيل نوشته مىيابند » مقصود از او ، پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم و وصيّش و امام قائم عليه السلام است « كه ايشان را امر به معروف مىكنند ( زمانى كه قيام فرمايد ) و از منكَر ( كار زشت ) بازشان مىدارد » و منكِر ( انكار كننده ) كسى است كه فضيلت امام را نپذيرد و منكر شود « و چيزهاى پاكيزه را براى ايشان حلال مىكند » چيز پاكيزه ، بدست آوردن علم است از اهلش .
« و پليدىها را بر ايشان حرام مىكند » پليديها ، گفتار مخالفين است .
« و بار سنگين را از گردنشان بنهد » . و آن گناهانى است كه پيش از شناختن فضيلت امام در ميانش بودند .
« و بند و زنجيرهايى كه بر دوش داشتند » و زنجيرها ؛ همان سخنانى است كه دربارهء ترك فضيلت امام مىگفتند ، در صورتى كه به آن دستور نداشتند ، پس چون فضيلت امام را شناختند ، بار گران را از دوششان بنهد و بار گران ، همان گناه است .
سپس خداى تعالى آنها را معرفى كرده و مىفرمايد : « كسانى كه به او ( يعنى به امام ) ايمان آورده و گراميش داشته و ياريش كردهاند و از نورى كه همراه او نازل شده پيروى كردهاند ، ايشان رستگارانند » .
يعنى : كسانى كه از پرستش جبت و طاغوت دورى گزينند و « جبت و طاغوت » فلان و فلان و فلان است . و پرستش ، اطاعت مردم از آنهاست .
باز خداوند مىفرمايد : « به سوى پروردگار خود بازگرديد و تسليم او شويد » .
سپس ايشان را پاداش داده و مىفرمايد : « بشارت در زندگى دنيا و آخرت براى آنهاست » و امام ايشان را به قيام و ظهور حضرت قائم عليه السلام و به كشته شدن دشمنانشان و به نجات در آخرت و ورود بر حضرت محمّد صلى الله عليه و آله و سلم و آل صادقين او
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام باقر ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 457
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص٤٥٧