المناقب لابن شهراشوب : عن محمّد بن مسلم ( مثله ) « 1 » .
محمّد بن مسلم گويد : خدمت امام باقر عليه السلام بودم ، ناگاه دو كبوتر فرود آمدند و به زبان خود شروع نمودند به صدا كردن و امام باقر عليه السلام جواب آنها را داد ، بعد پرواز كرده بالاى ديوار رفتند ، در آنجا كبوتر نر ساعتى با ماده به صحبت پرداخت ، آنگاه پرواز كردند .
من عرض كردم : فدايت شوم ؛ چه بود جريان كبوترها ؟
فرمود : هرچه خدا آفريده از پرنده و چرنده آنچه داراى روح است نسبت به ما مطيعترند از فرزندان آدم . اين كبوتر نر نسبت به ماده خود بدگمان شده بود ، هرچه او قسم مىخورد كه كارى نكرده او قبول نمىكرد ، تا اين كه گفت : راضى هستى محمّد بن على در ميان ما داورى كند ؟ او قبول كرد .
من به او گفتم : تو دربارهء كبوتر ماده ستم روا داشتهاى او راست مىگويد ، او نيز پذيرفت .
4 / 4 - محمّد بن الحسين ، عن موسى بن سعدان ، عن عبداللَّه بن القاسم ، عن هشام الجواليقي ، عن محمّد بن مسلم ، قال : كنت عند أبي جعفر عليه السلام بين مكّة والمدينة وأنا أسير على حمار لي وهو على بغلته ، إذ أقبل ذئب من رأس الجبل حتّى انتهى إلى أبي جعفر عليه السلام ، فحبس عليه السلام البغلة ودنا الذئب حتّى وضع يده على قربوس السرج ومدّ عنقه إلى اذنه ، وأدنى أبو جعفر عليه السلام اذنه منه ساعة .
ثمّ قال : امض ، فقد فعلت ، فرجع مُهرولًا .
قال : قلت : جعلت فداك ؛ لقد رأيت عجباً !
قال : وتدري ما قلت ؟
قال : قلت : اللَّه ورسوله وابن رسوله أعلم .
قال : إنّه قال لي : يابن رسول اللَّه ! إنّ زوجتي في ذاك الجبل وقد تعسّر عليها ولادتها ، فادع اللَّه أن يخلّصها ولا يسلّط أحداً من نسلي على أحد من شيعتكم .
هامش
( 1 ) بحار الأنوار : ج 46 ص 238 ح 17 .