« بعضى از آن رسولان را بر بعضى ديگر برترى داديم ؛ برخى از آنها ، خدا با او سخن مىگفت ؛ و بعضى را درجاتى برتر داد ؛ و به عيسى بن مريم نشانههاى روشن داديم ؛ و او را با « روح القدس » تأييد نموديم ؛ ( و فضيلت آنها مانع اختلاف امّتها نشد ) و اگر خدا مىخواست كسانى كه بعد از آنها بودند پس از آن همه نشانههاى روشن ، جنگ و ستيز نمىكردند ؛ ولى اين امّتها بودند كه با هم اختلاف كردند بعضى ايمان آوردند و برخى كافر شدند و اگر خدا مىخواست با هم پيكار نمىكردند ، ولى خداوند آنچه را مىخواهد ( از روى حكمت ) انجام مىدهد » .
و به دو طريق به آيه استدلال مىشود :
اوّل : شامل بودن اين آيه به امّت پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم .
دوّم : با انضمام روايات متواترهاى كه از حضرت رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم رسيده كه :
هرچه در امّتهاى پيشين رخ داده در اين امّت نيز رخ خواهد داد .
احتمال دارد كه غرض اين باشد كه : بعيد بودن وقوع اين امر در اين امّت را دفع نمايد ، چنان كه اين مطلب از ظاهر خبر بدست مىآيد .
علّامهء مجلسى رحمه الله در بيان ديگرى گويد :
. . . منظور از اين كه : آنها اين آيه را طور ديگرى تفسير مىكنند ؛ اين است كه آنها مىگويند : اين كلام بر وجه استفهام و پرسش است ، و اين دلالت بر وقوع اين امر ندارد .
و هدف حضرت اين بود كه بيان كند كه خداى متعال با اين كلام از آنچه بعد از رسول اكرم صلى الله عليه و آله و سلم از آنها صادر مىشود ، تعريض كرد . و اين منافات با استفهام ندارد ، بلكه در مقام تهديد به مجازات است .
و بيان اين كه ارتداد آنها ضررى بر خداى ندارد ؛ ظاهر در اين است كه حضرت بارى تعالى بدين جهت ، آنها را توبيخ نمود كه مىدانست اين اعمال از آنها صادر مىشود .
و از آنجائى كه سؤال كننده از اين وجوه غافل بود ، و اينها در مقام احتجاج با خصم آشكار نبود ، حضرت از اين امور اعراض فرموده و با آيهء ديگرى بر آن استدلال فرمود ، و آن فرمايش خداى تعالى است كه مىفرمايد :
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام باقر ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 172
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص١٧٢