آنگاه رو به من كرد و فرمود : اى عراقى ! مردم عراق در مورد اين آيهء شريفه چه نظرى دارند ؟
عرض كردم : آنها مىگويند : پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم شبانه از مسجدالحرام به طرف بيت المقدّس سير كرد .
حضرت فرمود : چنين نيست كه آنها مىگويند ، و ليكن از اين به اين سير كرد - و با دست مبارك به آسمان اشاره كرد « 1 » - و فرمود : ميان آن دو سير حرم بود .
و فرمود : چون به سدرة المنتهى رسيد جبرئيل عقب ماند ، رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : اى جبرئيل ! آيا در همچو موضعى مرا تنها مىگذارى ؟
گفت : آيا جلو شما حركت كنم ؟ به خدا سوگند ؛ همانا به مقام و محلّى رسيدهاى كه هيچ آفريدهاى از آفريدگان خدا پيش از شما به آن مقام نرسيده است .
رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم مىفرمايد : در اين هنگام نور پروردگارم را ديدم و ميان من و حضرت حقّ « سبحه » ؛ منزه بودن او از مكان و رؤيت حائل و مانع شد .
راوى گويد : عرض كردم : فدايت گردم ؛ سبحه يعنى چه ؟
حضرت با صورت مبارك به زمين و با دست مباركش به آسمان اشاره فرمود در حالى كه مىگفت : جلال ربّى ، جلال ربّى ، جلال ربّى .
حضرت مىفرمايد : خطاب آمد : اى محمّد !
رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم مىفرمايد : عرض كردم : لبّيك اى پروردگار من !
فرمود : در ملأ اعلى در مورد چه چيزى مجادله و مرافعه مىكردند ؟
عرض كردم : پاك و منزّه است پروردگار ! من جز آنچه به من آموختى نمىدانم .
حضرت مىفرمايد : خداى متعال دست قدرت خويش را ميان سينهء من قرار داد و من خنكى و سردى آن را ميان دو كتف خود احساس كردم .
رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم مىفرمايد : در اين حال هيچ موضوع گذشته و مربوط به آينده از من پرسيده نشد جز آن كه همهء اينها را دانستم .
هامش
( 1 ) - محتمل است كه منظور حضرت از اين كلام اين باشد كه : سير حضرت منحصر به اين نبوده ، بلكه از سوى زمين به آسمان بوده ، پس سير آن حضرت اوّل به مسجد اقصى بعد به سوى آسمان بوده است .